Voys: Eedel Artisten koen, IS Godt de liefde niet,1.Coni. 18.21. Laet ons ter Weerelt keeren,
En doen wat sy ghebiedt Nae al des vleys begheeren: Maer is den Heer der Heeren, Alleen de liefd' en min, Eph. 5.1.Soo laet ons van hem leeren mat. 11.29Het meeste ziel ghewin. Laet ons nemen den keur, Ghelijck eertijdts de Ioden, Iosu. 24.15.Die Iosua stelde veur, Wie sy wilden tot Goden: Maer hy nam Gods gheboden Voor 't alderweertste goet, En ghinckse lieff'lijck nooden Met sijn exempel soet. Hoe langh wilt ghy met pijn 1.Coni.18.21.Hincken op beyde zijden, Sal Godt de liefde zijn Wilt hem alleen belijden: Maer kan u Baal vryden, Dient hem met herten lust, Luc. 14.21.Eermen begint te strijden Dientmen te zijn bewust. Sal u de gierigheydt Brenghen tot een vernoeghen, Sal u wellustigheydt Des herten wensch toevoeghen. Predi. 5.9.Och neen! ten is maer ploeghen Baru. 3.17En slaven sonder end', Niet dan een pijnlijck wroeghen, En wordt daer deur bekent. Wat kander soeter zijn Psal. 36.8.Als het herte te laven Met den Hemelschen Wijn: Want door dees edel gaven, mat. 11.29Als in een stille haven
De ziele haer vermaeckt,Psal. 5.12. 't Welck in 't voorseyde slavenPsal. 4.8. Gheensins en wort ghesmaeckt.Esai. 55.2. Hoort eens wat Iesus seydt, Wilt ghy gaen uwer straten,Ioh. 6.67. By my niet langh en beydt Ick wil u wel vry laten: Petrus en kost niet vaten Den Heere af te gaen: Och! Heer wat sout ons baten Dat wy u lieten staen. Wy hebben wel beproeft, Wat ons aenbrenght het woelen, Ons herte was bedroeft Ten konde 't wit niet doelen: Maer nu wy (Heer) ghevoelen V liefdens soeten strael, Soo vinden wy verkoelen, Tot troost van onse quael. Doen Iuda Godt afgingh,2.Par. 12.1.8. Hoe hebben sy't bevonden, Moesten een vreemt Coningh Dienen om hunne sonden: Sy hebben tot dien stonden Seer bitterlijck gheschreyt. Godt sprack: wilt nu doorgronden Van beyden 't onderscheidt, Siet den verloren Soon,Luc. 15.14. Hoe hy liep achter Lande, Hy was het onghewoon Te lijden dese schande; Hy dacht menigherhande Met druck en grooten rouw, Op sijns Vaders warande En kostelijck ghebouw.
Luc. 15.13.'t Scheen eerst wel voor de wint In 't pleghen van de sonden, Maer namaels hy bevint Sijn ziele al vol wonden: Gheketent en ghebonden In duyster weghen blint: Och! mocht ick zijn ghevonden, Als 't alderminste kint. Och! het ghedenckt my wel, Hoe selfs de huerelinghen, Mijns Vaders hebben spel En vreucht in alle dinghen: Van blyschap sy opspringhen Aen mijnes Vaders dis, En ick moet my bedwinghen In dees' bekommernis. Dit is 't beklach en wee, Van die soo liepen doolen In dese wilde Zee: Haers Vaders gunst ontstoolen Als een onghetemt Volen, Verhoopten vreucht en lust: Rom. 2.25.Maer den prickel verholen, En liet haer niet met rust. Waer nu de reste woont, Is daer niet 't soetste wesen, Dit werdt u klaer vertoont Matt. 5.8In 't hert reyn uytghelesen: Twijffelt ghy noch aen desen, Door onbeproeft verstant: Soo laet den scheyts-man wesen d' Ondervindende hant. Seylt met een ruyme schoot Op priculeuse stroomen, V sal haest deur den noot
Het lacchen zijn benomen: Soo ghy begint te droomen Oft sluymeren aen 't roer, V sotheydt werdt vernomen In al te spaed' rumoer. Dus proeft en overleght Met wijsheydt al u saken, Dat ghy als ontrouw knechtmat. 24.48 Niet en versuymt te waken: Neemt acht op alle baken, En set u cours ghewis, Wilt onbedacht niet haken Tot 't gheen u schaed'lijck is. In een wilde Woestijn, Gh'en sult Wolven noch Beeren Noch Slanghen vol fenijn, Tot u vermaeck begheeren: Om dats' u souden deeren, Alsoo vlied oock de sond',Spr. 21.2. Al schijnts' u te hoveren 't Bedroch leyt in den gront. Daer men Godt recht bekent, Daer worden al de sinnen Gheheel tot hem ghewent: Men kan niet anders minnen, 't Meest moet het minst verwinnen 't Bestaet in alle re'en: Och! laet ons eens beginnen Met vastigheydt te treen.
Cookies on Poetry Cove