Stemme:'t Pronckje van de Maeghden. MEest hier alle Menschen, Naerstigh vierigh trachten, Haken, jancken, wenschen, Lopen, draven, jachten, Staegh uyt al haer krachten, Om 't gheen daar niet versaetPredi. 5.9. En menigh // alleenigh, Ghevaerlijck // bezwaerlijck, In onrust laet. 't Gheen haer leyt in vredenmat. 11.19 En in rust kan voeren, Sietmen hun vertreden, En nau eens aenroeren Dus laet elck hem loeren Al van een loose waen, Soo langhe // Mensch bange, In slommer // van kommer,mat. 13.2 Heel siet vergaen. Dit ghelijckt wel wonder, D'onrust gunst te bieden, En dat elck besonder: Van sijn heyl sou vlieden, Sachmen 't niet gheschieden; 't Bewijs my wel ontschoot, Want yder // dit wyder En veerder // oock meerder, Als ae'r verstoot. Onder die Godt vrese, Of die haer soo noemen, Vintmen oock van dese:
Titu. 1.16.Schoon sy anders roemen, Maer 't zijn blauwe bloemen, Mens sietse doen haer best, Inwendigh // behendigh, Om 't seerste // als d'eerste, Van al de rest. Wilt ghy rustigh leven, Soo moet ghy u voeghen, Met 't gheen Godt wil gheven, 1.Tim. 6.6Altoos te ghenoeghen, Of het sal u wroeghen: Soo wanneer als sijn wil, Van dijne // met pijne, Ten deele // oft veele, Eens krijght verschil. Coll. 3.2.'t Hemels moetmen minnen, En het aerts versaecken, Luc. 14.26En hem self verwinnen, Veel begheren staecken. Soomen wil gheraecken, mat. 11.29In een gherusten staet, Wiens ende // hem wende, Tot deughde // en vreughde, Die niet vergaet. P.I.
Cookies on Poetry Cove