Nae de wijse: Psalm Cxxx. Wt den diepten, o Heere. Ofte: Wilhelmus van Nassouwe. WIlt ghy in gaen ten leven, Veyligh, en onvervaert, Soo moet ghy u begeven Vrywilligh // onbezwaert, Te schouwen 's werelds stacy, Dat aensien, waen-schijn groot, Met al haer dominacy, Haer eynd is toch de Doodt.
Och! die wijs was te degen, En koos een leege staet, En schouden alle wegen, Die d' heele Wereldt gaet, Met al haer veel behoeven, Van Tafel, kleed, en huys: Wel hem die dit kan proeven, En sien 's werelds abuys.
Ick meen genaemde Christen Die eertijdts waren slecht, En van dit doen niet wisten, Dat nu te mael heet recht: Van proncken ende pralen Van kost'lijcke Huysraet,
Vergult, ende vermalen, En alle overdaet.
Bruyloften ende Feesten, Met alle overvloet, Om d' aertsche lust te meesten, 't Moet nu al heeten goet, Hoe breedt, of hoe kost'lijcke, Hoe vol op van als: jae Ghemeente man, en rijcke, d' Een doet den and'ren nae.
't Is nu soo veer gekomen, Dat Herders, die voor gaen, Om 't Schaepken te betoomen, Selver nae hoogheydt staen: Nae ydel eer sy trachten, Naer aerts rijckdom, en schat: 't Sout verliest al zijn krachten, 't Loopt meest op 't ruyme pat.
Wat raedt, o arme menschen! Om beter wegh te gaen? Wilt snel nae 't beste wenschen, Wilt u niet langh beraen: Al gaen veel Herders doolen, Doolt niet met haer, maer wilt Snel gaen in Christi Schoolen, Daer werdt dit quaedt gestilt.
Christus stelt u voor oogen, Aensiet sijn nedrigheydt, Soo werdt ghy niet bedrogen, Hoort alleen wat hy seydt: Hem selven te versaecken, Het kruys dragen al daegh: Dit zijn de beste saecken, Wel hem die dit behaegh.
Siet aen Christi armoede,
Sijn groote lijdsaemheydt, Hoe hy sijn dierbaer bloede Tot een Wasch-badt bereyt: Om wech te doen u sonden, O Liefde, overgroot Laet dit u hert doorwonden: V aerdsche lusten doodt.
Voor dees Herder wilt buygen Hoort sijn stemme alleen: Dees melck wilt doch in suygen: Tot dees Fonteyn wilt treen: Dees salt u alles leeren, Wat ghy moet doen altijdt, Tot hem wilt u bekeeren, Doet hier toe al u vlijdt.
Wilt 's wereldts vriendt niet wesen, Want dan zijt ghy vijandt Van Godt, u Heer gepresen, O! dit in 't herte plant: Laet loopen die wil loopen Den breeden wegh eylaes! Sy moeten 't zwaer bekoopen, Al met de Maeghden dwaes.
Houdt vast aen uwen Heere, Al achtmen u voor sot, Wijckt van hem nimmermeere, Vreest smaet, schandt, ofte spot: Wilt daer niet eens nae kijcken, Gaet maer kloeckmoedigh voort: In geenigh dinck wilt wijcken, Alleen u Heere hoort.
Oorlof o Christen herten, Die 't alderbest bemint, En 't quaedt aensiet met smerten, Als Christo weest gesint,
Strijdt vroom, u wert gegeven De Croon, soo ghy volherd, Dat eeuwigh vrolijck leven V doch gegeven werdt.
Cookies on Poetry Cove