Op de wijse: ‘t Windeken daer het bos af drilt. Alle ghebreken uytgheseyt, Isser een die my verleyt, Die mijn sinnen // haest van binnen, Can verrucken van het goet, Daer de ziel door wert ghevoet. Dats d’uytkeer tot alle dingh,Esa. 57: 8. De ghedachten sonderlingh,Ierm. 14: 10. Ommesweven // en ghedreven, In verstroyingh hier en daer, Hier door wert ‘t ghemoet onklaer. ‘t Ooghe des herten en is niet,Matth. 6: 22. Gansch eenvoudich so men siet, Maer ‘t wil wercken // sonder mercken, Wat hem schaed’ is of profijt, ‘t Loopt te haest uyt zijn limijt. D’ord’ning daer hem Godt in stelt, Wil het breken met ghewelt,Sap. 1: 13. Imagneeren // en begeeren Na zijn inghebeelde lust,Rom. 7: 8. Hier door wert de ziel ontrust. Bleef het in zijn wezen staen,Esa. 30: 15. Godt en soudet niet mis gaen, Maer hem geven // volheyts leven,Psal. 81: 11. Soetheydt boven alle soet, Een ghenoeghen in ‘t gemoet. Godt en heeftet nnoyt belast,Mich. 6: 3. Door hem selven ist vermast,Hos. 13: 9. Met indringen // van veel dingen,
Daert wel buyten blyven mocht, Soo ‘t hem selven wel bedocht. ‘t Oogh is eenen spiegel klaer, Maer een stofje valt het swaer, ‘t Moet hem wachten // of de klachten Blyven altijt even groot, ‘t Is een oorsaeck van zijn doot.
Cookies on Poetry Cove