Op de wijse: Era di Mayo, &c. OCh mocht ick sincken In u fonteyn der Liefden soet, En daer verdrincken, Tot troost van mijn bedruckt gemoedt, Soo soud' ick vrolijck zijn, Al in dat Rijcke dijn.
Ghy wendt mijn gangen Na uwen wil, buyten verstant, Spoedigh verlangen Doet my verwachten op u hand, Mijn eygen kracht ontvremt Hebt ghy het hert beklemt.
O Menschen-hoeder! Die niemant in 't verderf en brenght, Maeckt my doch vroeder, Waerom ghy alle dingh gehenght, 't Doet ons in 't herte wee, Dat wy zijn als een vee.
In 's menschen oogen Hem alle dingh wonder toedraeght, 't Oordeel bedrogen, Nae menschelijcke reden vraeght, Maer boven ons verstandt Regiert ghy deur u handt.
't Is niet gelegen In yemandts macht o Heere goet, Te gaen u wegen, Van u het alles komen moet, Ons ziel na u verlanght, Tot datse troost ontfanght.
Die u beminnen Leydt ghy door kruys en veel dangier, En die haer sinnen Vervullen met het aerdsch playsier, Laet ghy soo henen gaen, Hoe kan men dit verstaen?
Ghy slaet en heelet, V handt vernedert en verhooght, Ghy geeft en deelet Al waer dat u genade ooght: Toont ons u aenschijn soet Liefhebber van 't gemoedt:
Of wy niet weten Van al wat ghy hebt in den sin, Vwe secreten By u verborgen van 't begin, De Liefd' ons weten doet, Het eynd' sal wesen goet.
Cookies on Poetry Cove