Op de wijse: Eylaes ick moet beweenen, &c. BRoeders laet ons verblijden, Nu wy dit weten klaer, Al die met Christo lijden, Sullen verblijden daer: Godt woont in sijn Rijcke jent, Wy zijn by hem nu wel bekent, Maer wy als dan Sullen hem oock schouwen an.
Die nu met tranen zaeyen Sullen dan vrolijck zijn, Ende met vreughden maeyen, Bevrijd van alle pijn: Daerom laet ons doch moede niet Worden, al lijden wy verdriet In 't jammerdal, want het sal verkeeren al.
Hy sal 't soo wel versoeten Als hy sal openbaer, Ons lieffelijck ontmoeten Met sijn Engelsche schaer: Hy sal seggen vrienden gaet aen, Ghy sult nu geen meer druck ontfaen, 't Is al voorby // ghy sult nu maer wesen bly.
Dees hoop doet ons genesen, En gheeft een nieuwen moedt, Dat wy wel souden vreesen, Dat smaeckt ons nu soo soet, Hy stercket ons door syne handt, En geeft sijn Geest tot onderpant In deser tijdt, en dit is dat ons verblijt.
Maer 't sal volkomen wesen, Als wy verresen zijn, Ghelijck wy daer van lesen, Dat hier is inden schijn, Dat sal dan openbaeren soet, Verheugen ons hert en gemoet, Wanneer wy wis Komen daer Godt selver is.
Cookies on Poetry Cove