Op de wijse: Achab over Israel verheven. GOdt die en laet geen dingh geschieden, Of het heeft sijn waerheydt diep: Al ist verborgen voor de lieden, Voor hem niet, die 't alles schiep. Geen creaturen // mogen haer ruren Sonder hy geeft consent: Elcke History // dient tot sijn glory, Alsmen 't verborgen kent.
Pauli schip-breucke leert ons heden Hoe 't de kerck noch sou vergaen, Na datse veel hadden geleden En sijn raet niet wou verstaen: d' Hooftman daer binnen Volghde zijn sinnen, 't Schip te besturen wel, 't Wou niet ghelucken // het barst ontstucken Door die Zee-baren fel.
De Roomsche Hooftman meer betroude Op den Stuurman en Piloot, Dan Pauli woort want hy aenschoude Haer geleertheydt over-groot: Menschen verstanden Brocht 't Schip in schanden Het raeckten op een klip, In doncker nachten
Den dagh men wachten Te morsel quam het Schip.
Het voorste deel bleef onberoerlijck Maer het achterst brack ontwee, Al wat namaels was invoerlijck, Mocht niet wederstaen de Zee: d' Arme gevangen Hadden verlangen Om eens te komen vry, Want in het stranden Raeckten haer banden Ontlost en waren bly.
't Krijghs-volck met onverstant ghedreven, Wilden die gevangens al, Die sy beheerschten, nemen 't leven, Maer Godt keerde 't ongeval. d' Hooftman in trouwen, Om te behouwen d' Apostel en syn naem Liet hy gebieden Elck sou ontvlieden Soo hy best mocht bequaem.
Want na Gods woordt soo moest het komen, 't Welck noyt is bevonden valsch: Dat wel het Schip, maer niet de vromen, Souden komen om den hals: Want geene Zielen Laet Godt vernielen, Om ander haer versuym, Elck draeght sijn schaden Nae zijn misdaden, God neemtet niet soo ruym.
Hoort nu hoe datse noch ontquamen Die in 't schip lagen gevaen: Sommige die wel konden vamen En met 't water ommegaen, Wierpen haer selven Sonder bedelven Eerst in de diepte groot: Want wel bedreven Konden sy leven, Daer ander leden noot.
Maer die haer selven niet betrouden Inde diepte sonder grondt, Op datse mochten zijn behouden, Bedachten een ander vondt: In dit verschepen Stucken sy grepen En dreven nae den strandt: Aldus soo quamen De Zielen t'samen Behouden noch te landt.
Sy bevonden 't landt hiet Melite, 't Welck geseydt is honigh-vloet, Aldaer gaf Godt t' haren profijte Vriendelick onthalingh soet, Nae veel benouwen En bitter rouwen Geleden in scheeps-boort: Mids dat de vooghden Haer niet en pooghden Te doen na Pauli woort.
Doen dees verloste met verblijden Op het landt nu hielden feest, Socht d' oude slange te benijden Pauli by-zijn inden Geest: Socht hem te steken,
Maer 't is gebleken Dat sy most in het vyer, Oock quam te schande In dien Eylande Menigh fenijnigh dier.
Veel sieckten werden daer genesen, Gods Woord over-al doet kracht, Al schijnt Paulus gevaen te wesen, Niet gebonden is Gods macht: Is 't Schip ghebroocken, Noch is ontloocken Godts gave niet te min, Vast is gebleven Den gront, die even Geleydt was van 't begin.
Cookies on Poetry Cove