Op de wijse: Phoebi gulden strael. Ofte: Och hoe lieffelijck ist vergaderen jent. HEft op u gemoet En singht een Lofzangh soet, Godt den Heer tot prijs en danck, Geeft hem lof met blyden zanck Voor al dat hy ons doet, Aen ziel en lichaem Gheeft hy spijse bequaem Door sijn overgroote deucht
Maeckt hy onse ziel verheucht, Des lovet zijnen naem Hy is leven van de ziel, Dat van liefde noyt ophiel, Al doen wy afkeer Van hem en zijn leer, Door zijn groote min Treckt hy onsen sin En soeckt ons al weer.
Hy heeft ons ontfaen Als den Samaritaen, Doen wy lagen neer gevelt, Door des Sathans loos gewelt Heeft hy zijn liefd' ontdaen, Oly ende Wijn Gaf hy tot medecijn Waer door onse ziel genas, Die van Godt vervreemdet was, Des wilt hem danckbaer zijn, Hy heeft ons genomen aen Gelijck als den Pellicaen, Die zijn jongen voedt Met sijn eygen bloedt, Om der Slangen beet Te genesen heet, Door der liefden gloet.
O mensch waer ontrent, Dat ghy u keert of went, Nergens sult ghy vinden hier Sulcken liefde goedertier, Als hy u toont present, Al 's wereldts jolijt En is maer voor een tijdt Maer de vruchde die Godt geeft In de ziel die eeuwigh leeft,
Nimmermeer en verslijt: Dus onsluyt dan u gemoet, En ontfanght sijn liefde soet, Drinckt uyt die Fonteyn, Die daer vloeyt in 't pleyn, Voor al die daer komt, Niemant uyt genomt Hy zy groot of kleyn.
't Is voor hem gelijck Het zy arm ofte rijck: Want geen rijckdom is voor dien, Die het alles kan gebien 't En is maer aerd' en slijck, Sijn heerlijckheydt groot, Den armen en den noot Kan vervullen met sijn goedt En die hebben overvloet, Die lijden veel aenstoot, Dus laet al u rijckdom zijn In sijn lieffelijck aenschijn: Want daer in bestaet, V profijt en baet, Dat d' inwendigheydt Vint een heerlijckheydt Die niet en vergaet.
Set geen toeverlaet In 't geen dat hier vergaet: Want die werelt die nu schijnt Morgen als een bloem verdwijnt, 't Is al te krancken staet, Maer gedenckt hoe ghy Altijdt meucht wesen bly In den Heer met volle vreucht Als ghy in hem schept geneucht, En hy weder in dy,
O wel soete eenigheydt! Daer den Heer der heerlijckheydt Nemen wil sijn woon In het hert ydoon, En maken sijn rijck Ons met hem gelijck, Tot een eeuwigh loon.
Komt laet ons nu al, Met een seer bly geschal d' Alderhooghsten geven lof: Want dit al het Hemelsch hof Seer wel bevallen sal, En indiender yet Van yemant waer geschiet, Door het menschelijck abuys 't Welck ons maeckte druck of kruys Wilt dat gedencken niet, Laet der Liefden stercken bant In ons nemen d' overhandt, Laet ons in den Gheest Vrolijck houden Feest, En hem geven prijs Tot een vast bewijs, Dat hy ons geneest.
Cookies on Poetry Cove