Op de wijse: Al die in Sion zijdt. Alst al is overleydt ‘t Toecomend’ en ‘t voorleden: Betreurt, beschreyt Het sondich leven quaet, Alst al is ghearbeyt Gheleden en ghestreden, Ghehoorsaemheyt Bewesen met der daet, Soo is den raet Te sincken in ootmoet, Bekennen ons ten rechten // blootLuc. 17: 10. Voor Gods onnutte knechten // snoot, Vyt ghena soet Men Salich werden moet.
O reyne Liefde! ghy Sijt des levens fonteyne, Wat hebben wy,1 Cor. 4: 7. ‘t Welcke wy niet ontfaen En hebben al van dy? Het sy in ‘t groot oft cleyne, Och wie is hy,Rom. 11: 34. Die u yets heeft gheraen, Of nut ghedaen Dat ghy ‘t hem weder geeft?
Want uyt u en door dyne // macht Heeft alle dinghen zijne // kracht Al watter leeft Van u zijn voetsel heeft.
Dat Goddelicke vier! Dat wesen alder wesen! Tit. 3: 4.Seer goedertier, En vriendelick van aerdt, Ontsluyt den mensche hier Sijn goetheydt uytgelesen, Door zijn bestier Den mensch hy wederbaert, Anders en waert Niet uyt dat eenich een, Want daer is geen soo vromen // man 2 Cor. 11: 32.Die van hem selfs yet romen // can, Swackheyt alleen Heeft hy en anders geen.
Maer door des Heeren kracht Verwint hy zijn vyanden: Sijnde ghebracht Tot kennis van armoed’, Act. 17: 25.Dies hy geen loon en wacht Rom. 11: 6.Van wercken zijnder handen: Hem selfs hy acht Schuldich, al wat hydoet, Eph. 2: 4.Oorspronck van ‘t goet, Is Godt en niemant meer, 1 Ioan. 3: 1.Die door zijn Liefde deelen // wilt Al zijn schoone juweelen // milt Apoc. 4: 11.Hy is de Heer Geeft hem lof prijs en eer.
Cookies on Poetry Cove