Skip to content
1631

't Geestelijck kruydt-hofken

Anoniem

Op de wijse: Ick lijd’ in ‘t hert pijn ongewoon, &c. Als ik gedenck aen u o Ieught, Ick word ontsteken, En moet u smeken. 2 Tim. 2: 22.1 O Ieugt versmaet u ydel vreught, En ‘s werelts streken, En wilt u breken: Al ‘t quaet dat u bestrijt Wilt tegen stryden, Trebo. 3: 27.2 En denckt, waer dat ghy zijt, Mijn God die wil altijt Dat ick sal lyden. 1 Iohan. 4: 19.3 * V God, u Heer, die u soo mint, Wilt weer beminnen Wt al u sinnen: Want hy noemt u zijn lieve kint, Wilt dit versinnen In ‘t herte binnen. Indien ghy op hem acht, En zijn bevelen, Psalm 55: 23.4 Indien ghy op hem wacht Wt al u zielen kracht, Hy sal u heelen. Pred. 12: 3.5 * Eer u den besten tijd ontgaet, Esa. 55: 5.Eer dan de jaren V heel ontvaren, Eer dat den dagh u valt te laet Om deught te garen,

Na Schrifts verklaren: Want als u kracht versmelt In d’oude daghen, Dan bent ghy niet gestelt Te dringhen met gewelt Door Sathans laghen. * ‘t Gesicht, ‘t ghehoor, den reuck de smaeck, En u gevoelen, Gaen uyt haer stoelen, V lichaem krijgt dan kraeck op kraek, 6 Dan moet ghy voelenRom. 2: 15. Beschuldingh woelen,2 Mach. 9: 13. ‘t Gedacht, wil en verstant Die gaen dan henen, V alderbeste pant Dat vlieght dan aen een kant, Dan baet geen weenen. 7 * ‘t Is dan vervloeyt en al verleckt,Hebr. 12: 15. V kracht verloopen, En wegh gedropen. O Ieugt! u Ieught dan niet bevleckt Met ydel hoopen, V Ieught verkoopen, 8 Denckt niet: ‘t is tijts genoeghMatth. 24: 48. Tot God te geven, En ‘t is noch al te vroegh Dat ick my daer na voegh Om so te leven. * Voorwaer soud die dan sijn ten danck Voor al Godts gaven, Voor s’Geestes laven, Voor Christus suur en swaren gangh, Voor al sijn draven, Voor al sijn Raven,

Dat ghy ‘t versleten lijf ‘t Grontsop van allen, Godt schenckt tot sijn gerijf, Hoe sou doch sulckx bedrijf, De Heer bevallen. * O mensch hoe groot is u ellent, Die weynigh achten, En cleyn betrachten, De Heer, u selfs, ghy weynigh kent, ‘s Geests sucht en clachten, Of rust verwachten, Of ghy die uyr toebrocht En eens bedaerde, Voor ‘t aertsch het hemelsch socht, Hoe waert ghy dan bekocht, Ay kent u waerde. * O Ieugt! wie heeft u tijd belooft, Dat tijd sal duren Van dagh oft uren? Gelooft veel eer u Heer en Hooft, Laet u vroegh huren, Denckt; vroegh besuren Sal vroegh weer ‘t soet ontfaen, En ‘t ruym be-erven: Maer eerst door ‘t eng te gaen En alles hier versmaen, En alles sterven. Luce 13: 23.9 * Herkauwt, herkaut dit woortje wel, Van ‘t buyten sluyten, Ghy jonge spruyten, Denckt hoe benauwt is haer gequel Voor die staen buyten, Hoort haer eens uyten: Ons tijd is ons ontgaen, En afgesneden,

‘t Is met ons heel gedaen: Laet dit u hert verslaen, Want ‘t is noch heden. * Wat baet ons nu rijcdom en prael? Hoogh zijn verheven, En lust bedreven, Wat baet het ons nu altemael? ‘t Is wegh gedreven, ‘t Heeft ons begeven, ‘t Is eeuwigh al vergaen, En heel verswonden: Wy ginghen sware pa’en, Nu moeten wy ontfaen Het loon der sonden. * Vol droef gequel is haer ghedacht, Haer speculaty En meditaty Is anders niet dan klacht op klacht, Want Godts gracy Is wegh, eylacy! Sy sien haer schult-boeck na, 11 Maer al te spade:Pro. 1: 28. Daer is dan geen gena, O zielen groote scha! O grootste schade! * Hoe claer is dan ‘t verstant by haer, In ‘t overweghen, Van al haer Weghen, ‘t Ghesicht des ziels ‘t is alles claer, Maer heel versleghen, En gantsch verleghen: Let eens op haer beclagh, Wat’s al beclaghen, Och die nu niet meer mach, Dan roepen wee en ach!

En heel vertsaghen. * Hoe haest is alles nu al wech, Ia wech getogen, En snel vervlogen, Gelijck een pijl en schip wiens wegh, Die wy niet moghen Door ‘t oogh af oogen, Haer wegh sien in de locht, Moch in de baren: So snel is onse tocht, En leven door ghebrocht, Tot ons beswaren. * Siet eens wat sy in smert en pijn, Nu gaen studeeren, Tot quaels vermeeren. Siet seggen sy: hoe dees nu sijn In acht en eere By haren Heere, Haer deucht wiert staegh bespot, Door ons ondeughde, Ach wy ontsinnigh sot, Nu is haer deel een lot, D’eeuwighe vreughde. * Van kints been aen tot d’ouderdom 12 Soeckt God te vreesen, Laet u genesen, O jonge Ieught en blijft niet dom, Wilt vlytigh wesen Tot deught geresen, Want deucht al ‘t quaet verwint, En doet vertsagen: Weest dan na deught gesint, En deught om deught bemint, ‘t Is soet om dragen. * Bidt onsen Prins, tot alder stont

Om kracht van boven, Ieughts lust te doven, Besteet wel i ontfangen pont, Laet dat niet roven, Maer wilt hem loven Met een gehoorsaem hert In allen dingen, Al valt y vleysch wat hart, En vreest noch kruys, noch smart, Maer wilt door-dringen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.