Op de wijse: Edel Artisten coen, &c. Myn lieve vrienden soet, En wilt u niet bedroeven,Hebr. 12: 5. Als u met tegenspoet,1 Sam. 2: 7. Den Heere comt beproeven,Syr. 11: 5. Hy weet al u behoeven,Deut. 8: 2. En vreest geenen aenstoot, Hy en sal niet vertoeven, Te vullen uwen noot. Weest doch becommert niet,Matth. 6: 31. Om drincken of om eten, Ghelijck ghy heden siet, By heydenen vermeten, Die van Godt niet en weten, Betrout den Heer alleen, By hem en is vergetenLuc. 12: 6.
Geen musken alsoo kleen. Psalm 37: 5.V saken hem beveelt, En wilt hem vierich minnen, Dat Sathan niet en steelt, Door verstroyingh van sinnen, Matth. 13: 19.Dat goede saet van binnen, Daerom hout goede wacht, En wilt hem overwinnen, Door des ghelooves kracht. Matth. 6: 31.Met zijn gherechticheyt, Dat rijcke Godts wilt soecken, Dat daer verborghen leyt, Niet in veelheyt van boecken, Maer in des herten hoecken, Als eenen schat alleen, Matth. 11: 25.Dat wijsen ende kloecken, En connen vinden geen. 1 Thess. 3: 12.Met stilheyt seer bequaem, Wilt uwen acker ploeghen, Al in dees Heeren naem, Phil. 4: 11.En hebt een goet ghenoeghen, Alsooo ‘t de Heer wil voeghen, Stelt u daer in te vreen, Als haer de vrome droegen, Die hier hebben gheleen. Heb. 13: 5.Al sonder giericheyt, Wandelt op uwe straten, Want siet hy heeft gheseyt: k’En sal u niet verlaten, Al schijnt hy u te haten, Als hy u druck toesent, ‘t Gheschiet tot uwer baten, ‘t Waerom is hem bekent. Ghedenckt hoe Israel Beproeft was in voortijden,
Godt lietse somtijts wel Ghebreck en hongher lijden,Deut. 8: 3. Maer ‘t was om te besnijden, Haer herte met ootmoet, Dit vaderlick kastijden, Godt al uyt liefde doet. Op datmen kennis heeft, Dat den mensch by den broode, Alleene niet en leeft, Maer by allen ghebode, Dat uyt den mont van Gode, Comt vloeyen in ‘t ghedacht, Het is den mensch van node, Te kennen Godes kracht. Ghedenckt hoe Elias,1 Reg. 17: 6. Ghespijst wert deur de raven, Den ouden Tobias,Tob. 4: 18. In zijn armoedich slaven, Den Heere quam hem laven, Na dat hy was beproeft, Met schoone rijcke gaven, Veel meer dan hy behoeft. De weduw’ die haer schult,2. Reg. 4: 1. Niet en conde betalen, Heeft Godt haer noot vervult, Met oly in haer schalen, Men kant niet al verhalen, Hoe Godt soo goedertier, Heeft op verscheyden malen, Verlost zijn vrienden hier. De Iongeren Christi, En waren noyt verleghen, Armoedigh ginghen sy,Matth. 10: 9. Wandelen op haer weghen, Godt schicktet soo ter deghen,
Die voor haer sorge droegh, Luc. 22: 35.Dat sy haer nootdruft kregen, En hadden goets genoegh. Syr. 29: 28.Natuur is haest versaet, Die na schickingh des Heeren, Tim. 6: 6.Hem hier ghenoegen laet, Die kan seer veel ontbeeren, Hy kan prysen en eeren, Godt met een danckbaer hert, Phil. 4: 17.Sonder meer te begeeren, Als hem gegeven wert. Tob. 5: 24.Een herte vol ootmoet, Dat is altijt te vreden, Prov. 7: 15.In ‘t gene Godt hem doet: En als het wort vertreden, Het denckt Godt weet te reden, Waerom hy sulcx gehenght, Marc. 9: 48.Dit offer moet nu heden, Met sout wesen ghemenght. Stelt u, hoe dattet gaet, Volcomen in Gods handen, Wat hy toe comen laet, Cor. 6: 8.’t Sy menschen eer of schanden, Laet u gewillich branden, In des beproevens vier, Op dat u offerhanden, Godt aenghenaem zijn hier.
Cookies on Poetry Cove