Op de wijse: Het daget uyt den Oosten. ALs d' Apostels vol eeren, Hebben geweest minjoot Seer hart vervolcht, om 't woordt des Heeren,
End' gesmaeckt den bitteren dood.
Andreas was van de eerste Van Godt besocht te huys: Want hy was in zwaer tempeeste Geslagen aen een Kruys.
Philippus in zijn tijden, Die van Christo was bemint: Moest oock vervolgingen lijden, Van der Ebionisten blindt.
Symon hem viel by looten Het overste Asien Landt, Symon heeft daer in onverdrooten Godes Kercke geplant.
Hy strafte hen Leere kromme, En leyde 't recht fondament: Sy stelden hem aen een Calomme, Hy heeft daer 't leven ge-ent.
Bartholomeus mede, Was van 't vervolgh niet vry: Hy ginck van stede tot stede Godes woordt leeren bly.
Onder die Indianen Te leeren, was sijnen wijck, Bartholomeus met vermanen Leerde in Asien rijck.
Tot Hyrapoly al vooren, Was hy aen een Kruys gehecht, Maer God verloste hem wilt hooren, Als Nicephorus seght.
Daer naer weder gevangen In Armenien, dit vaet: Bartholomeus wert gehangen Aen een Kruys, dit verstaet.
't Vel wiert hem afgetogen, Hy vermaende 't volck verdooft,
Sy hebben dit niet lijden mogen, Maer hebben hem doch onthooft.
Thomas vanden ghetale Een van d' Apostelen siet, Sijnen uytganck sal ick verhale, Hoe dattet is geschiedt.
Parthen, Indien, wijde, En Etiophien groot, Hy ginck daer 't woort des Heeren snijden Christum hy henlien aenboodt.
Hy bevant, 't is gebleken Waerachtigh 's Heeren woort: Hy was met Spiessen deursteken, Ende jammerlijck vermoort.
Mattheus Euangeliste, Hy was een Tollenaer, Van Godt verkoren eer hy 't wiste, Tot een Apostel klaer.
Godts woort heeft hy gedreven, Oock den Ioden geleert, Als 't Euangely was geschreven, Naer Etiophien gekeert.
Onder die menschen doove Heeft hy veel vrucht gedaen, Oock mirakelen door 't geloove: Werd ten lesten daer over gevaen.
Vrienden dien man van weerde Moeste daer lijden noot, Hy wierd genagelt aen der eerde, En gedood met menigen stoot.
Symon Zelotes vyerigh Was onder 't getal getelt, Al van d' Apostelen manierigh Hy was een Christen Helt.
Om 't volck in sijne dagen
Te leeren, was hy vailjant, In Egypten sonder vertsagen, En daer naer in Engelandt.
Simon heeft den Afgoden Door zijn Leer uytgeruyst: Daer naer om zijns Heeren Geboden, Voor zijnen Loon gekruyst.
Iudas, niet den Verrader, Thadeus toegenaemt, Heeft niet geleen als een misdader, Maer als een Christen betaemt.
Hy heeft veel Landts deurloopen, Gepredickt over al, Godts woort geplant met goeder hopen In Rijcken veel in 't getal.
Is ten lesten geweken In 't Landt der Persen wert, Hy strafte der Priesteren gebreken, Sy sloegen hem doodt wreet.
Matthias, sommige meenen, Was noch van Davids stam, Al ginck hy hem selven verkleenen, Tot een Apostel hy quam.
Om Christi leere puere Heeft hy zijn bloedt gestort, Hy moeste oock den doot besure, Sijnen loop was seer kort.
Ioannes Apostel veerdigh, Die van Christo was bemint, Is van zijnen Heer geacht weerdigh, Om 't woort te lijden, versint.
Ioannes heeft eerst den Ioden Geleert zijns meesters bevel, End ' oock de Heyd'nen, 't was van noden Binnen Ephesien seer hel.
Door zijn arbeydt getrouwe, Sy deden hem aen groot leet, En stelden hem, wilt dit onthouwe, In een vat met Olye heet.
d' Oly kon hem niet schaden, Doen hebben die Heyd'nen blent Die niet en waren om versaden: Hem naer Pathmos gesent.
Ioannes Godes vrient devijne Heeft veel moeten weerstaen, Sijn dranck gemenget met fenijne, Heeft hem niet konnen schaen.
In Trajani tijdt gestoven Dit heerlijck licht eerbaer, Ioannes heeft de Kroon verworven Als een vroom Martelaer.
Oorlof vrienden eersame, Ioannes leefden soo lanck Dat hy gesien heeft seer bequame, Ierusalems onderganck.
Cookies on Poetry Cove