Op de wijse: Van Ionas. Christus. O Menschen wilt opwaken, Aensiet mijn Liefde soet, En wilt mijn goetheyt smaken Inwendigh in 't gemoed, Gedenckt hoe dat ick in den doodt Voor u mijn roode bloed vergoot, Alleen uyt puyre liefde groot.
De Mensche. Ick weet O Heere goedigh Dat ick niet weerdigh ben V weldaet overvloedigh, 't Welck ick geerne beken, Het komt oock veel in mijn gedacht Wat ghy uyt kracht // der liefden wracht Al voor dat menschelijck geslacht.
Christus. Ten kan my niet vernoegen Dat ghy 't alleen gedenckt, Ghy moet u daer toe voegen Dat ghy met my vermenght,
Dat mijn Liefde dat edel pand Sy ingeplant // in u verstand, Op dat ghy vyerich in Liefde brand.
De Mensche. V Liefde na te treden Daer toe heb ick wel lust, Maer ick gevoele heden Een strijd die niet en rust: Och mocht ick sonder druck en pijn Van 't Rijcke dijn // erfgenaem zijn, Ist mog'lijck Heere soo geeftet mijn.
Christus. Die met my wil verblijden In 't nieu Ierusalem, Die moet met my door lijden En 't kruys nemen op hem: Wie hem hier in niet overgeeft, Maer schrickt en beeft // hoe hy oock leeft Hem selven veel te lief hy heeft.
De Mensche. Soud' men hem selfs niet mogen Verschoonen al te met? Soo zijnder veel bedrogen In haer eygen opset: Die u niet navolgen geheel, Maer gaen wat scheel // in 't aerds prieel Sy hopen met u te hebben deel.
Christus. Kond ghy dat niet versinnen, Had ick my selfs verschoont, Hoe soud ick 't vyer der minnen Aen u hebben betoont? De Liefd en is niet sonder werck, Dat is het merck // al van mijn kerck, Sy heeft in haer mijn Liefde sterck.
De Mensche. Soud' ick u Liefde vaten, En planten in mijn ziel, Ick moestet al verlaten, Tot dat ick niet behiel: Daer toe te swack is mijn nateur, Had ik de keur // en mochtet deur Van beyd's soudt ick wel stellen veur.
Christus. Swijgh stil en laet u leeren, Ghy weet niet wat ghy seght: Ghy soudt dat niet begeeren Waert ghy wel onderrecht: Waerom wilt ghy doch blijven kranck, Kreupel en manck // u leven lanck? Is u niet beter een rechte ganck?
De Mensche. Hoe soud' dat konnen komen, Dat ick werde gesont? Soudt van my zijn genomen, Het geen mijn ziele wont? Soud' ick de lusten werden quijt, Die my den strijt // aendoen altijt? Dat waer mijn ziele groot profijt.
Christus. Volkomelijck genesen, Dat is wel in mijn macht: Maer eerst soo moet ghy wesen Geloovigh inder kracht, Gelooft slechts dat ick sulcx doen kan, Ghelijck ick dan // heb menich man Volkomelijck verlost daer van.
De Mensche. Mijn kleyn geloof wilt stercken,
En maeckt my reyn en puur. Laet krachtigh in my wercken V Godlijcke natuur: Vernielt den sin van vleys en bloet, My smaken doet // u Liefde soet: Woont ghy alleen in mijn gemoet.
Christus. 't Is noot dat sulcks geschiede, Wilt ghy wesen mijn vriend, Soo doet wat ick gebiede, Geen ander Heer en dient: Met mijnen Geest wilt worden een, Een en gemeen // in groot en kleen, Want ander middel en isser geen.
De Mensche. Nu kan ick wel doorgronden Door u goet onderwijs, Niemant en werdt bevonden Namaels te hebben prijs, Dan die hier vroomlijck overwint, En hem bevint // Gheest'lijck gesint, Die Godt alleen int herte mint.
Cookies on Poetry Cove