Skip to content
1657

't Geestelijck kruydt-hofken

Anoniem

Op de wijse: De wereldt is geheel in roere. MYn hert, o Heere, tot u suchtet, Verhoort mijn klacht genadelijck Tot u alleen mijn ziele vluchtet, Helpt my door u kracht dadelijck, En zijt my Heer beradelijck // ter deught Dat ick in u gestadelijck Voortaen alleen mach zijn verheucht.

Och Heere aensiet mijn zwaer ellenden Daer ick soo vast in legh beknelt, Wiltu uyt Liefde tot my wenden, En maeckt my vry door u gewelt, Door Christi Gheest, die als een Helt, verlicht, De kracht des doods ter neder velt, Door zijn opstandingh my opricht.

Telt niet, O Heere mijn misdaden, Om Christi wil, die gansch uytveeght; Vertoont my u liefd', en genaden, Die 't al in waerdy overweeght: Van alle boosheyt my ontleeght // met macht, Gelijck ghy die te helpen pleeght. Die u aenriepen met aendacht.

't Lichaems ghedaent' is doch vergaende, Hoe sterck, hoe schoon, hoe fris, en fijn: Maer Heer, u woordt blijft eeuwigh staende,

Met al die dat deelachtigh zijn: Die hier door uwes Geestes Wijn oprecht, Van herten doen den wille dijn, Hoe veel verdriets hun staegh aenvecht.

Voor u en gelt geen heylich schijnen, Of datmen uyterlijck versmaet, Den mensch (als 't hert is vol fenijnen) Met boose lust gevangen staet; Maer die door 't onvergancklijck zaet, herschept, Hier heyligh leeft, en haet het quaet: Aen dien ghy een behagen hebt.

Bereyd mijn hert om u te loven, En maeckt my van dees banden vry? Heylight my door u kracht van boven, Dat ick voortaen in Liefde bly Van herten reyn, en heylig zy // en tracht In al mijn doen en laten dy Te eeren uyt mijn gantsche kracht.

't Sou immer my niet mogen baten, Al had ick al 's wereldts begeer: Als ick van u Liefde verlaten In duysternis moest blijven, Heer, En in mijn Sonden meer en meer, voortaen Moest leven, ick arm mensche teer, Wie sou my dan mogen bystaen?

Doch Heer, als ick gedenck u daden Hoe ghy den armen mensch altijdt Die met haer zonden zijn beladen, Genadigh voor u Liefde vrijd, Door Christi kracht gebenedijt // versaedt Waer door sy stadigh zijn verblijde, En prijsen u Liefd' en genaed'.

Te recht ick dan (mijn Prins seer goedigh) Vertrouw geheel op u genaed', En bid' van herten seer ootmoedigh, Komt my door uwen Geest te baet: Mijn hert van alle lusten quaedt // bevrijdt, In alle toeval my bystaet, Op dat ick wel besteed' mijn tijt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.