Skip to content
1657

't Geestelijck kruydt-hofken

Anoniem

Op de wijse: Verheught u doch met my. O Liefste Iesu soet, Die mijn ziel hebt verkoren, Bestraelt doch mijn gemoedt, Met uwer Liefden gloet, En my u gracy doet, Neemt my in u behoed Soo werdt ick niet verloren.

Eeuwige klaerheydt schoon, Met een lieffelijck wesen, Is rontom uwen troon, In u Hemelsche woon, Maer hier is onsen loon, Verachtingh, smaet, en hoon, Och wilt ons doch genesen.

Ons ziel gestadigh lijdt, Wants' u niet mach aenschouwen, Daer toe gevoeltse strijdt, Ter wereldt breet en wijt, 't Welck haer dickwils door-snijt, Haer toeverlaet ghy zijt, In alle haer benouwen.

Als in een eensaem wout, Sit sy deerlijck verschoven, S' en soeckt silver noch gout, Noch watmen hier aenschout, Nochtans wertse benout: Met liefde haer bedout, So machs' u stadigh loven,

Ghy zijt haer medecijn, Sy heeft naer u verlangen, Mochts' altijdt by u zijn, En smaecken uwen wijn, Kleyn achte sy haer pijn, Want door u soet aenschijn, Kan sy veel troost ontfangen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.