Op de wijse: Fy schaemt u Brabandt seere, ofte: Van den sesten Psalm. AEnhoort een liedt vol wonders, Het is al wat bysonders Dat ick verhalen sal: Het is van een gevangen, Die vry was in bedwangen, En bly in 't omgeval.
Den vanger die hem leyde En den kercker bereyde, Lach selfs gebonden vast, Hy klaegd' over sijn banden, Nochtans geen menschen handen Deden hem overlast.
Den vanger was seer druckigh, En hy sagh aen geluckigh Dien hy gebonden hiel: En om sijn eygen leven Met vreesen en met beven Hy hem te voete viel.
't Schijnt wel een rasernije,
Dat die daer was een vrye Sijn vrydom noch versocht: Van een die hy gebonden Had, en seer vast bewonden, En in de hecht gebrocht.
Dit zijn Gods wonder wercken Waer by men kan bemercken, 't Is niet altijdt soo 't schijnt, De vrye zijn gevangen, En die daer zijn in dwangen Die leven ongepijnt.
Knechten sitten te Peerde, En Vorsten, hoogh van weerde Gaen neffens haer te voet: Volheydt hebben de armen, De Rijcke, vol van karmen, Hebben gebreck aen goedt.
Blindt zijn dickwils de siende, En die men somtijds miende Onnosel, blindt, en slecht, Hebben gesicht vol klaerheyd, En Gods verborgen waerheyd, In een gemoedt oprecht.
d' Apostels, als verleyders, Die werden van de weyders Des volcks vervolght, gehaet, Geen wijse, noch geleerde Aen Iesum en bekeerde, Maer hebben hem versmaedt.
Wijsheyd is dickwils sotheyd, Voor d' oogen van de Godtheyd All' dingh anders bestaet, De waerheyd is inwendigh, De leugen seer ellendigh Na 's menschen oordeel gaet.
Cookies on Poetry Cove