Op de wijse: Van d'Enghelsche Fortuyn, &c. Ofte: Al watmen hier in dese werelt siet. DEn Maeghden-staet Te houden onbevleckt, Geeft Paulus raedt, Gelijck hy klaer ontdeckt: Als hy haer prijst Alleen te blijven, want Veel aenstoot rijst In des houwelijcks bandt.
Een Dochter reyn, Die haer nae Godts woordt draeght, Die soeckt alleyn Wat den Heere behaeght: Dies haer aenstoot Is niet soo veelderhandt, Als wel den noodt In des houwelijcks bandt.
Want soo men siet Dat smerten menighfout, In 't vleys gheschiedt Haer, die daer sijn getrouwt, 't Kan niet geseydt
Hier zijn vaet het verstandt, Dan d' aenstoot leydt In des Houwelijcks bandt.
Ghy wordt verschoont Ghy Maeghden al te saem, Soo ghy betoont Reynheydt in u lichaem, Christus bemint, V alderliefste pant, V niet licht bindt In des houwelijcks bant.
Maer dit voorstel En dient u niet als wet, Trout ghy 't is wel, Die niet en trout doet bet Dan die den last Genomen heeft ter hant, Die stae doch vast In des Houwelijcks bant.
Dan ist dat Godt V die genaden jont, Dat ghy u tot Aendacht begeven kont, So oversomt D' aenstoot aen elcken kant, Eer dat ghy komt In des Houwelijcks bant.
Die met insicht Alleen blijft in haer jeught, 't Valt haer meer licht Te dienen Godt in deught Beter ist doch Dan te lijden den brant, Schickt u dan noch In des Houwelijcks bant.
Princesse vroet, En al die deught aenvaert, Het hooghste goedt Als waertste schat bewaert: Valt u dan by Te trouwen, 't is geen schand, Schickt u dan bly In des Houwelijcks bant.
Cookies on Poetry Cove