Op de wijse: Eylaes ick moet beweenen, &c. Broeders laet ons verblyden, Nu wy dit weten klaer, Al die met Christo lijden,2 Tim. 2: 11. Sullen verblyden daer, Godt woont in zijnen rijcke jent, Wy syn by hem nu wel bekent,Ioan. 10: 14. Maer wy als dan, Sullen hem oock schouwen an. Die nu met tranen saeyen,Psal. 126: 5. Sullen dan vrolick zijn, Ende met vreuchden maeyen, Bevrijt van alle pijn, Daerom laet ons doch moede niet,2 Cor. 4: 16. Worden al lyden wy verdriet, In ‘t jammerdal // want het sal verkeeren al. Hy sal ‘t soo wel versoeten, Als hy sal openbaer, Ons lieffelick ontmoeten,1 Thess. 4: 17. Met zijn Engelsche schaer, Hy sal segghen vrienden gaet aen,Luc. 12: 37. Ghy sult nu geen meer druck ontfaen, ‘t Is al voorby // ghy sult nu maer wesen bly.
Dees hoop’ doet ons ghenesen, En geeft een nieuwen moet, Rom. 5: 1.Dat wy wel souden vreesen, Dat smaeckt ons nu so soet, Hy stercket ons door zijne handt, En geeft zijn Geest tot onderpant, In deser tijt // en dit is dat ons verblyt. 2 Cor. 13: 10.Maer ‘t sal volcomen wesen, Als we verresen zijn, 3 Ioan. 3: 2.Ghelijck wy daer van lesen, Dat hier is in den schijn, Dat sal dan openbaeren soet, Verheughen ons hart en ghemoet, Wanneer wy wis, Comen daer God selver is.
Cookies on Poetry Cove