Op de wyse: Van de boter pacht: Ofte: Den Ouden grijn. Al watmen hier met oogen ziet, ‘t Heeft al zijnn leeringh en bediet, ‘t Sy loof of gras // of ‘t lichten ras, Aen s’Hemels troon, Het dient ons al tot leeringh schoon. Den mensch een kleyne werelt is, ‘t Lichaem is d’aerd’, den Geest gewis, Is groot en wijt // en sonder tijdt, Die alle dingh Heeft ommevangen in zijn ringh. Daer is een Gods licht dat alle menschen verlichtSon in ons ghemoet, Die somtijts schynt lieflick en soet, Ioan. 1: 9.En met der haest // is sy verbaest, En gansch bedeckt, Als onse Locht haer overtreckt. Psal. 74: 16.Somer en winter maeckt de Heer, In ons en ooc in ‘t buyten weer, Storm en tempeest // maeckt ons bevreest,
‘t Gheloof hy proeft Wanneer hy met sijn hulpe toeft. Seer haest verdrijft hy met sijn woortMat. 8: 27. Al wat in ons de Zee verstoort, Soo dat wy dan // dencken, wat man Is ons ontrent Die ons so soeten stilte sent. In ons is een In ‘t Centrum der aerden is een magneetsche cracht, die met hulp van de Son alle vruchtbaerheydt werckt, so de geleerde houden.magneetsche cracht. Die werck’lijck is dach ende nacht, Somers vol vrucht, Maer koude lucht Haer neder drijft, Soo datse dan verborghen blijft. Door ‘s Hemels Son de aerd’ ontsluyt, Dan brengt sy voort loof, gras, en cruyt Elck na sijn aert // soo openbaert Oock Godes minn’ Al watter leyt in ‘s Herten sin. In ons is Ons verstant, ‘t welck van de Goddelijcke Son sijn licht ontfanght.Maen en Sterren al Die somtijts schijnen by gheval, Wanneer is nacht Maer al haer cracht Is dan ghedaen Wanneer die lieve Son comt aen. De Maen in ons dan ’t Verstant wort verduystert door de verbeeldingh der aertscher dinghen.Eclipseert Als ons des werelts schadu deert, De ’t Goddelijc Licht wort dickwils verduystert door ons eyghen verstant.Son bedeckt // wort en bevleckt, Wanneer de Maen Al voor dat schoone licht gaet staen. Dat gheschiet door den Zodiaeck Die niet en loopt in ‘t wild’ luck’ raeck Maer door beleyt // van Gods wijsheyt, Die al voor heen Aensiet den tijt van ons gheween.
Al isset ons verstant te swaer Godt siet door alle dinghen claer, Doen Adam viel // niet op en hiel 1 Pet. 1: 20.Gods goedicheyt, Christum was doen al toebereyt. Elcke Planeet sijn orden heeft, Alsoo oock in ons omme sweeft Elcke ghedacht // maer Godes cracht Dit al verwint Als wy Geestelijck sijn gesint. Gen. 1: 5.Avont en morgen maeckt den dagh, Hebben wy ‘s avonts wat gheclach, Psalm 30: 6.De morgen Son // die eerst begon, Comt wederaen, S’en laet ons niet in droefheyt staen. Pred. 1: 5.Dus is Gods werck gelijck een cloot In orden soet, in crachten groot, Wel hem die wacht // dagh ende nacht Op sijn goetheyt Dit vint uytcomst in d’eeuwigheyt.
Cookies on Poetry Cove