Voys: Al watmen hier op dese werelt siet. Ofte: Van d' Engelsche Fortuyn, &c. DEn soeten dwanck Van 't Euangelij soet, Maeckt mijnen ganck Gewilligh tot het goet,
Soo dat ick moet Tuygen voor yder man, De liefde doet Dat vreese niet en kan.
Vreese der Wet, Slaefachtigh my ghebiedt, En altemet Wt vreese doen ick yet, En om 't geniet Begin ick wel den strijdt, Maer Liefde siet Maeckt alle vreese quijt.
Liefde verteert Haer selven onbeswaert, En 's en begeert Niet dat onwille baert, Haer edel aerdt, Noyt op vergeldingh sagh: Want hare waerd' Niemandt betalen mach.
Liefde ontfanght Alles met danckbaerheydt, En wats' uytlanght, Geschiet uyt mildigheydt Wijt uytgebreydt Is sy boven natuur, Haren arbeydt Valt nimmermeer te suur.
Dit is den sin Van al wat Godt beveelt, Spiegelt u in Dat Goddelijcke beelt, Wt hem geteelt Den Soon vol liefden gloet,
Die niet en heelt, Van al sijns vaders goet.
Elck disch-genoodt Hy aen sijn tafel reyn, Willigh ontbloot, En maecktet al gemeyn, Wt sijn fonteyn Drinckt elck wie daer komt, Dit edel greyn Heeft noyt yemant verdoemt.
Sijn wesen soet, Elck een het leven gaf, 't Verkeert gemoedt Valt selver van hem af, Gelijck het kaf Verweystert van den wint, Sijn eygen straf, Is hy, die 't quaet bemint.
O Liefden-vyer! Dat deught volbrenght alleen, Seer goedertier Maeckt u met ons gemeen, Op dat ons geen Verkeertheydt en bevanght, Want met u een Wordt hy, die u aenhanght.
Cookies on Poetry Cove