Op de wijse: Gelijck als de witte Swane, &c. Lustich, schoon, en uytgelesen,Matth. 4: 8. s’Werelts schatten schijnen // goet, Maer wat vreucht can daer in wesen, Na dien het verdwijnen // moet?1 Ioan. 2: 17. Pynen, doet, menich persoone, Al om dat, Maer my dunckt ick ‘s leven croone Liever hadt. Een van beyden moet ick kiesen,Syr. 15: 21. Dus achte geen schade // ick, ‘t Verganckelick te verliesen,Phil. 3: 8. Want of in dat quade // strick, Dadelick // mijn herte viele,
Matth. 16: 26.Haer profijt, Can niet baten, als mijn ziele Schade lijdt. Syr. 2: 1.Maer sou my die croon ghebeuren, Waer in oyt ‘t verblyden, lagh. Ick moet eerst veel avonteuren, Soomen in voortijden, sagh, Act. 14: 22.’t Lyden, mach, ick niet ontvluchten, In torment, Is den troost dat al mijn suchten Haest volendt. Matth. 24: 11.En ick moet wesen volheerdich, Om geen dinck aflaten, want Matth. 10: 37.Anders en ben ick niet weerdich Dit schoon uyttermaten, pant, Baten, cant, niet al beginne Ick den strijdt, 2 Tim. 2: 5.Soo ick niet en overwinne, Vreucht ontglydt. In verdriet, in druck en pyne, Als vrymoedich treder, gaen, Num. 14: 9.En in des werelts woestyne, Veel vyanden wederstaen, Heb. 3: 19.Neder, slaen, het omgheloove, Toesien dat Apoc. 3: 11.Niemant listich en beroove Mijnen schat. Matth. 6: 11.Oock en mach ick niet ontberen Apoc. 2: 17.Dagelicx ‘t ontfanghen, broot, Ioan. 6: 33.Van den Hemel, oft verteren, Soude my het prangen, groot, Stranghen, noot, sou my verdrucken, Ware Godt, Menichmael in alle stucken, Niet mijn slot.
Ick mach wel vryelick sprekenPsalm 23: 1. Godt is eenen Herder, my, Dat my niet en sal ontbreken, Als oft ick al weeder, sy, Verder, hy, zijn hant uytbieden Wil, dan hem Soude connen lof gheschieden, Deur mijn stem.
Een dinck doet my vreugt verlenen, Want wanneer ten boosten, vest, Aen mijn ziele treurich weenen, Dan comt hy my troosten, best,2 Cor. 1: 5. Oost, en West, waer ick my keere, Hy my is, Een bystandich troostbaer Heere, Sonder mis.
Hy deur ‘t water der Iordanen,Matth. 3: 6. My van droefheyt reynich maeckt,2 Reg. 5: 10. Hoe wel na mijn bitter tranen Sathan noch vileynich, haeckt, Weynich, laeckt den moet, om inde Doot te gaen, Want Godt sal zijne beminde2 Pet. 20: 15. Helpen slaen.
Int Landt comende ten lesten,Apoc. 21: 25. Daer stadt noch kasteel, en sluyt, Sijn vruchten zijn al ten besten,Psal. 126: 5. Afmaeyen en deelen, buyt, Heel en, uyt, is al mijn ploegen, Nu tot loon, Sal my op den hoofde voeghen, ‘s Levens croon.
Cookies on Poetry Cove