Op de wijse: Ick peyns om een persoone. PAulus een vat verkoren Van Godt den Vader goet, Tot Tharsen was geboren, Eerst in sijn jonckheydt soet, Soo quam hy te Ierusalem, By Phariseen, was hy gemeen Die onderwesen hem.
Aen Gamaliels voeten Leerd' hy neerstigh de wet, De Christenen t' ontmoeten Began hy al te met Met groot vervolgh, uyt yver blindt, Stephanus bloet // docht hem al goet, Want hy deed' als een kindt.
Maer Godt die uyt den hoogen Hier alle dingh aensiet, Wou' niet langer gedoogen Sijn kind'ren in 't verdriet, Hy sprack hem uyt den Hemel aen, Een helder licht // nam sijn gesicht En gingh hem neder slaen.
Ananias, den vromen, Door een gesicht vermaent, Is tot Paulum gekomen, Die sijn sonden betraent, Het doopsel hy van hem ontfingh,
Terstondt daer na // d'Apostel dra Christum prediken gingh.
Arabia dat Rijcke Ontfingh dat soete woord, Damascus des ghelijcke, De Ioden zijn gestoort: Doch in een mand' ontquam hy haer, En Barnabas // geleyd' hem ras By d' Apostelsche schaer.
Door zijn vyanden lagen Tot Tharsen nam hy keer, En nae sommige dagen Barnabas haeld hem weer: T' Antiochi een jaer hy leerd', Den Christen naem // begost bequaem, Veel volcks werdt daer bekeert.
Aelmissen hy bestelde Door diert in 't Ioodtsche lant, De Heylige Geest melde Te gaen als Predicant: Tot Cypren hy van Christo leert, Het Duyvels kindt // dat wert verblind En Sergius bekeert.
Het woort Godts hy verkondight T' Antiochi, Pysid' Het Ioodsch' volck hen besondight, De Heyd'nen zijn verblijd, Vervolgers schudden sy het stof, En wand'len na // Iconia, Verbreyden daer Gods Lof.
't Vervolgh drijft hun te Lijstren, De kreupel wert gesont, De Heydenen verbyst'ren En offeren hun terstont, 't Zijn Goden, hebben sy gemeent:
Door Ioden nijdt // keerden 't subijt, S' hebben Paulum ghesteent.
Sy togen 't land rond-omme, Maeckten de Broeders sterck, En keerde wederomme Van haer bevolen werck: Verkondichden Godts goetheyd saen, Die d' Heyd'nen doof // tot het geloof Een deur hadd' opgedaen.
Te Ierusalem binnen In d' oproer der Gemeent Hebbens' met blijde sinnen De herten daer ver-eent: Sy deeden van Gods werck vermaen Met Sila soet // docht Paulus goedt, Te reysen nu voortaen.
Timotheus werdt besneden, Ghemeynte zijn gesticht, De Geest wijst Pauli treden Al door een nacht-gesicht. Lydia wert geopent 't hert, Waer-seggend' Geest Wijckt seer bevreest, Stock-meester gedoopt werdt.
Paulus te Thessalonen, Banck-boeven doen hem leet: Sy willen Iason honen, Maer sijn antwoord is reedt: Tot Berr'hoa de Schrift doorsocht, 't Edel geslacht, dagh ende nacht Oft alsoo wesen mocht.
Door Ioden nijdt verdreven Komt Paulus tot Atheen: De Philosophen keven En raeckten op de been:
Sy dienden d' onbekenden Godt, Daer 't al in leeft // jae roert en sweeft, Noch blevens even bot.
Hoorende van 't verrijsen Eenige vallen by Damaris, Dionysen: Tot Corinthen komt hy, Daer werckt hy sijn tabijten goet, By Aquila // en Priscila Sijn lieve vrienden soet.
De Ioden door hun laster Halen hun bloet op 't hooft, Iustus werdt dies te vaster, En Crispus oock gelooft, Paulus leerd anderhalf jaer Corinthi stadt // in welcke hadt De Heer een groote schaer.
De Ioden hem beklagen, Gallio drijftse wech, Sosthenes werdt geslagen, Paulus maeckt overlegh, Na scheeringh gaat 't Ephesen hy, En spoeden hem // Ierusalem Te zijn in 't Hoogh-tijdt by.
Van daer soo komt hy neder Tot Antiochia, Door reyst de Landen weder Phrigi, Galatia, Besoeckt de Broeders over al, En maecktse sterck // in s Heeren werck Wien hy hun oock beval.
Apollo tot Ephesen Van Aquil onderrecht Houdt tot Corinth sijn wesen, Maer Paulus 's Heeren knecht
t' Ephesen hy Discipels vint, Iohannes Doop // was al haer hoop, Wien hy den Geest ontbindt.
Als sommigh' qualijck spraken Door dispuyt openbaer: Scheyt Paulus van hun saken, Leert in de school twee jaer, Sweet-doecken doen Mirakel groot, Doch Scevie soon' // die krijgen hoon, Den Geest brenght haer in noot.
Hun sonden veel belijden, Konst-Boecken zijn verbrandt, Paulus neemt voor by tijden Te trecken door het landt, Om na Ierusalem te gaen, Terwijl ontstaet, een oproer quaedt t' Ephesen om Diaen.
Nae vriendelijck afscheyden, Reyst hy nae Macedoon, In Griecken 't woordt hy breyden, 't Iootsch volck hem willen doon, Veel lieve vrienden doen hem dienst, Doch in Troaed' // Eutygh' ontstaet Den val op 't onvoorsienst.
Vertroost, door sijn op-weckingh, Zijn al te samen sy, Paulus in d' omme-treckingh Ephesen reyst voor-by, Vermaent met tranen d' ouders al, Maeckt sijn af-scheyt 't Quaet hun voorseyt Wat nae ontmoeten sal.
Veel weenen is gebleken, En Paulus scheyt van haer, Tot Tyrum in-geweken
Toeft seven dagen daer: In Cesari, d' Euangelist Philippus heeft // dochters beleeft Die 't Propheteren wist.
Agabus hem voorseyde Sijn banden door den Geest, Doch watmen hem voorleyde Hy bleef al onbevreest, Hy komt binnen Ierusalem, Voldoet beloft' // na Moyses, oft De Ioden vonden hem.
Geschrey hem openbaerde, Paulus gedrongen wert, De Hooftman hem bewaerde, Het volck was al verwert, Nae dat hem d' Hooftman heeft verhoort, Van dat hy waer // d 'Egyptenaer Oorlof hy sijn antwoort.
Stilt', door het wencken zijnde, Paulus zijn reden doet: 't Geroep hem ondermijnde En wierpen stof verwoed', Door 't Borgher-recht men hem niet slaet, Doch hy geleyt // wert om bescheyt In hooge-Priesters raedt.
Paulus den raedt aensiende Straft de gewitte wandt, En haren last ontvliende, Twee secten steeckt in brant. Den Heere sterckt hem in der nacht, Door 't quaedt verbont d' Hooftman terstont Bereyt een stercke wacht.
Tot Felix werdt gesonden d' Apostel in Cesaar, De Ioden om hem stonden, Tertulus klaeghde zwaer, Pauli antwoord' hem wederleydt, Felix bespreck // houdt van gebreck, Schrickt van 't geen Paulus seydt.
Festus in 't landt gekomen Paulus voor hem ontbiet, Soeckt gunst by den onvromen, Paulus ten Keyser vliet, Agrippa hem te sien begeert: En hoort hem aen // doch zijn vermaen En heeft hem niet bekeert.
Paulus met lange reden, Stelt sijn bekeeringh voor, Agrippa werdt door-sneden Van des waerheydts gehoor, Maar Festus hem ontsinnigh acht, 't Besluyt was klaer // hy moeste naer Den Keyser zijn gebracht.
De scheep-vaert werdt begonnen, d' Apostel gunste vint, Voorseydt te zijn verwonnen Van storm en groote wint, Doch d' hooft-man op den stuer-man bout En achtet kleen // waer na geween Quam doen te laet beroud'.
Een wind' het Schip om voerde Wel veerthien dagen lanck, Terwijl hem niemandt roerde Om nutten spijs of dranck, Anghst en gevaer benam den moet, Paulus voorseydt // door Gods beleyd, Behout na tegenspoet.
Naer lange tijdt omswerven Quamen sy te Melijt, Daer raeckt het schip aen scherven, Elck swom aen landt subijt, Paulus een slangh wierp in het vyer, En hy genas // op 't selve pas Veel menschen vol dangier.
Als sy te Romen quamen, Paulus kreegh eenen moet, Siende de Broeders t' samen Die hem deden ontmoet, De Ioden heeft hy daer verbreyt Godts rijcke klaer // waerom hy daer Gevangen was geleydt.
In sijn gehuurde wooningh Blijft Paulus daer twee jaer, Doet van Godts rijck vertooningh Vrymoedich sonder vaer, Wie tot hem komt hy wel ontfanght Vriend'lijck ontmoet // doet hyse soet Van 't geen haer ziel belanght.
Na desen hy hem keerde In Spaengien, soo men hout, Al waer hy Christum leerde, En veel Gemeenten bout, Gods vyer'ge Liefde dreef hem voort, Met kloeck verstant // heeft hy beplant De werelt met Gods woort.
d' Historien beschrijven Dat Nero, den Tyran, Heeft Paulum doen ontlijven: Want dese lieven Man Was uyt genade by gheleydt Des levens kroon // tot eenen loon Voor al zijnen arbeydt.
Cookies on Poetry Cove