't Geestelijck kruydt-hofken

Op de wyse: O ghynimphe hoogh vermaert, &c. Weest ghegroet, ghy hoogh gheslacht, Van Konincklijcke stam,1 Pet. 2: 9. Seer doorluchtigh groot van macht, Geboren door het Lam,Ioan. 1: 13. ‘k Mien u Maeghtndie mishaeght,Apoc. 14: 4. Al wat ‘t Lam in teghen is, Die ‘t al draeght // en al waeght, Om de liefde die God is,1 Ioan. 12: 6. Die haer weelden quijt, En gheen beelden lijdt, Die haer minn’ bestrijdt. ‘k Wens dat ghy u staet erkent, Die ghy deur ‘t Lam vercreeght,

Psalm 45: 14.Want u staet en heeft geen endt, Soo ghy niet wort beweeght, Phil. 2: 3.Buyght u neer // meer, en meer, Met hier gaern de minst te zijn, Voor u Heer, met in keer, Niet ghenoech, moet sijn, u pijn, Siet hoe ‘t Lam hier daelt, Siet hoe dat het gaelt, En so vierigh straelt. 2 Cor. 11: 4.Kent sijn overgroote minn’ Eph. 5: 25.Tot u, o Maeghden beelt! Tit. 2: 14.Siet sijn Liefd’ te deegh eens in, En wat hy deur u teelt, Psalm 45: 11.’t Aller uur // niet als puur Louter af gescheydenheyt, Al sijn kuyr // is sijn vuyr, Dat in Liefd’ besloten leyt, Dits u Maeghden deught, En u Maeghden vreught, Dat g’u, Heer verneught. Apoc. 14: 4.Spoort u lam sijn wegen na, Ioan. 1: 29.’t Sy waert oock henen gaet, Want sijn paden sijn genae, Schoon hoes’ hier sijn versmaet, Dits u wegh // ’t overlegh Ioan. 12: 24.’t Moet sijn alles in den door, ‘t Ick moet wech // uyte wegh, Maer dees noot // en baert geen noot, ‘t Is wel ‘t nauste padt, Maer in dese stadt Leyt een Maeght haer schadt. Phil. 3: 8.Al. om ‘t al, schijnt vry wat veul, Eph. 1: 23.Voor die ‘t al niet gelooft, 1 Cor. 15: 28.Wats ons al? maer ‘t al is eel, Want ‘t is der Maeghden hooft,

Haer verdriet // anders niet, Dat sy geen meer levens heeft, Tot geniet // voor hem die’t Alles voor haer overgeeft, Dits een Maeghden stant, En haer ingewand, Dat soo vuerigh brandt. Sulken Bruyt weet van geen loon,Psalm 73: 25. Sy heeft maer een waerom,Rom. 11: 6. Maer om geen van d’eygen Goon,Phil. 3: 9. Alleen haer Bruydegom,Cant. 5: 6. Al sijn goet // is haer soet, Al sijn wijsheyt haer vermaeck, Al sijn bloedt // dat haer voedt, Is haer d’alderbeste smaeck, Sijn ghecruyste lijf, Is tot haer gherijf, En haer tijt verdrijf. S’is vervreemt van ‘t eyghen beest,Rom. 7: 5. Dat haer so smertigh beedt,Ioan. 8: 34. En van ‘t geen ‘t vleys lieft, en vreest,Tit. 3: 3. ‘Daer sy so veul van leedt, Van ‘s vleys lust // en sijn rust,Prov. 9: 13. Dat so noy was uyt gheblust, Van ‘t bewust // dat ‘t vleys kust, En niet licht en is gesust, Van ‘t vleys sin’lijckheyt, Dat soo wijdt uyt spreydt, Daer ‘t soo langh op dreyt. Al zins leden sijn ghecruyst, En in ‘t hoofts doot geplant,Phil. 3: 10. ‘s Is uyt haer in Godt verhuyst,Col. 3: 3. Sy staet in Godes handt, Al ‘t verschill’ // en bedill’,2 Cor. 5: 15. Is nu aen een cant gheraeckt,

Gal. 2: 21.Al haer wil // leyt nu stil, S’is nu los en vry gemaeckt, ‘t Hooft heeft al ‘t bewint, S’is nu als een kindt, Dat ghehoorsaem mint. Apoc. 7: 14.S’is deur alles deur gegaen, Sy woont nu heel om hoogh, Doet haer yemant lijden aen, Sach. 2: 8.Die raeckt het hooft sijn oogh, ‘t Hooft dat strijdt, en bevrijdt, Nu sijn Bruydt voor d’overlast, Col. 1: 24.Maer sy ludt // en verblijdt, Haer om ‘t geen uyt ‘t lijden wast, ‘t Geeft soo schoonen vrucht, Rom. 5: 3.En so soeten lucht, Datmer staegh om sucht. Siet nu op u Lieff’ sijn gunst, Hoe dat hy u vereert, En eens op sijn groote cunst, Esa. 41: 2.Hoe niemant u meer deert, Al haer quaet // is u baet, En haer vloeck, u zegeningh Al haer daet // is haer schaet, Rom. 8: 28.En u best, hoe sonderlingh, Doet dan u profijt, Ia u duren tijt Die soo haest verslijt. Singht u lesjen alle daegh Wat hier een Maeght beraemt, Tit. 3: 14.In geen deugden nimmer traegh, Syr. 42: 9.Veel min om deught beschaemt, Tren. 3: 27.Met ootmoet // al ‘t ontmoet, Syr. 2: 4.Moet vrywilligh zijn geleen, En versoet // en gegroet, Om u lief, en anders geen,

Gaet gaern om een hoeck, Met u minnaers boeck, En een oogen doeck. Weest verblijdt Princesse Maeght, Want ghy wort hier beloont, Met een die u Ziel behaeght, Daer wort j’oock van gecroont, Dits zijn woort // van nu voort, Sult ghy sitten op mijn troon,Apoc. 3: 2. ‘t Soet accoort // datmen hoort, Is o Lam, o Maeghden Kroon! Singht dan ‘t Hemels liet, Dat Godts naem bediedt, En sijn lof gheschiet.