Philander antwoort.
Singhende op de Stemme: Kareleen.
HErderin indient u lust te weten,
‘K stae alleen tot u ghebiet,
Wel nu dan luystert toe: ick segh ‘t was doe
Ick eerstmael u by sijn ghenot heel onverwacht,
Heeft de min mijn hert alsoo beseten,
Datse my geen rust noyt liet:
Als maer u wijs beleyt en sedigheyt,
In woorden, in wercken, my quamen in ghedacht:
Maer als ick vande plaetse spreken moet,
O hel soet brande! o ghy nickers soet!
Ick voel, ‘t ghewoel, u helschen pijn,
‘K meen vreucht, ‘t was geneucht in sulck een hel te zijn.
Philida
Iae wel Philander heeft u min daer eerst begonnen,
En heeftse met een storm u hert gantsch overwonnen,
Hoe heeft de Minne-godt alsulcken grooten kracht?
Dat g’hem gheen weerstandt boodt, of was te kleyn u macht.