Stemme: Poliphemus aen de strande.
WAeckt nu op ghy doffe sinnen
Wilt niet minnen
Treurigheydt en flauwe lust,
Maer laet varen dese dingen
Sonderlingen
Die de ziel altijdt ontrust.
2 Medecijn sal ick u gheven
In dit leven,
Die heel lieflijck is bereyt,
Van veel swart en witte noten,
Overgoten,
Met een sap vol soetigheyt.
3 ’t Is een dranckje om te gorg’len,
Als de org’len
Met de keel door lieve wint,
‘t Ghene maeckt een soet gherommel,
En ghedommel,
In het oor van diese mint.
4 Droeve herten doet het quelen,
Ende spelen:
Iae ‘t verdrijft een swaren geest,
Sonder pijn, of sonder knaghen,
Alle daghen,
‘t Is een goet dat haest gheneest.
5 Wilt dan dese konst niet laten,
Ofte haten:
Maer ghestadigh volghen na,
Tot ghy van der aerd’ moet scheyden,
En verbeyden,
‘t Hemelsche Alleluja.
Weest vrolijck.