Skip to content
1645

't Amsteldams Minne-Beeckie

Anoniem

Stemme: Beladen.

Carileen Ay! wilt u niet verschuylen Segh waer heen, In het diepste van het Wout En vreest ghy niet de kuylen Waer de Nimphe schakers zijn

Maer hoor mijn Nimphje hoort Ay! maer een woort Van Cloris, waer op dat ghy vast vertrouwt Dat Satyrlijck gebroet Dat geyle goet En schenden soo meenigh soete Nimphelijn, Dus Herderesje, Keert terwijlje meught, Zijt geen Moordresje.

Van u eyghen Ieught, Maer siet 't Verdriet 't Geen u genaeckt En keert, Eer ghy leert Hoe Satyrs schaking smaeckt.

2 Nu 't geviel Gy mocht eens loos ontkomen/ Dese Spittekootjes list, Doorloop of snelle vlucht, Of naer ghesucht En dat ghy het bosje nare wegen wist: Ach! mijn ziel De tacken vande boomen Met haer swaer neerbuygend' lof Daer raeckten dan mijn hert, V haer verwart, Wie sou daer mijn Lief, mijn Engel helpen of? Tijgers noch Leeuwen, Beeren wreet en stout, Die door haer schreeuwen Dreunen doen het Wout, Dat 't lilt // En drilt Van bangigheen, Wie sach // V geklach! Dan lieve Carileen. 3 Kom, ey kom, En wilt u wreetheyt buygen Al mijn schaepjes schenc ick u, Mijn huysingh en mijn Stal, Mijn al en al, Hoe mooght ghy noch langher Nimphje wesen schu? Keert weerom, Mijn staf die sal getuygen Hoe u Cloris trouw bemint, Wanneer u lieve woort Sal komen voort, En datmen ons zieltjes t'saem in d'Echte bint, Als hy sal drucken Lipjes ende mont, Als hy sal plucken d'Oorsaeck van sijn wont.

Ick weet Met leet Ghy seggen soudt: Wat mocht Onbedocht Ick vluchten dus in 't Wout. 4. Ach! hy keert, Nu is mijn staf bepeerelt, Cloris loopt u Lief te moet, Mijn hertje wert verheught En springht van vreucht, Mijn zieltje gevoelt het aldersoetste soet, Nu braveert Mijn min de gantsche werelt, Ia den Hemel lacht mijn toe, Mijn soete Caraleen, Mijn eenighst een Ik weet nau wat ik door grote blyschap doe, Laet ick u lipjes Aengename Maegt Drucken haer tipjes Nu 't de Goon behaeght. En ghy Doet vry Al wat u lust, Ghy moet Nu soo soet Van Cloris zijn gekust. 5 Suye wint Com met u swoele waessem Aura, ey! komt met u koelt Want uyt mijn liefjes licht En aengesicht, En beeckje van sweet, en herte tranen spoelt, Harders kint, V hertje snackt naer aessem, Rust hier onder 't geurigh

Hoe swoeght u lieve Borst? Ach! dat ick dorst 'k Ontreegh u mijn lief, tot aen de middel los, Rust op de kruytjes Of in Cloris schoot, Strengelt u tuytjes Nu met roosjes root, Op dat Geen blat Vws kranselijn Omvlecht Voor in d'Echt Ghy Cloris Bruyt sult zijn.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
't Amsteldams Minne-Beeckie · Anoniem · Poetry Cove