Stemme: Silvester jongh verjaert.
Aymintas quam in rouw:
Soo haest de lichte vrou
Iurrien hem gingh begheven
Wt geylheyt trouweloos,
Sy voor dees Priester koos
Mirtillo boersch van leven.
2 Hy badt (met droefheydt) aen
De suyvere Diaen,
Wiens Autaer hy bewaerden,
Heb ick in eenigh lit
Bevleckt u Godlijck wit,
Soo komt velt my ter aerden.
3 Oft andersins soo gaet
En maeckt dat Iupijn slaet
Met blixem en met donder,
En wreeckt, 't gheen mijn gheschiet,
Op dat dit landtschap siet,
V krachten en u wonder.
4 Diana hem verhoort
Mirtillo die wiert voort
Van 't Hemels vyer gheslaghen,
Arcadien dat sat
Berooft van vrucht en nat,
En Lucrina vol klaghen.
5 De drooghe Water-goon
En waren 't niet gewoon
Dat Pindus dor dus schreyden,
Sy claeghden als ontsint
Haer kommer aen Aymint,
Die haer naer Theunis leyden.
6 't Oraeckel gaf gheschal
Arcadien en sal
Niet loosen hare plaghen,
Voor dat Diaen sal sien
d'Ontrouwe Maeght Lucrien
Door Aymintas verslaghen.
7 Dus keerden zy vertsaeght
Na dese droeve Maeght
Die met gedult dit hoorden,
Men bracht haer voor 't gherecht,
Maer ach! de trouwe knecht
Sijn eyghen hert doorboorden.
8 Lucrina kout en flaeuw
Ruckten den deghen laeuw
Bebloet, uyt sijne lende
Heel bleeck, en hallef doot
Sy haer terstont doorstoot,
Toen was de straf ten Ende.
Nut en schadelijck.