Stem: Serbande vloeyende.
Als de klaer blinckende straeltjens van d'oogen: gaen
Wayden in 't vleck van de blauwe Zee,
Ende d'Ys vooghel in 't jongen zou moogen zyn:
Als dan laet elck Schipper zijn ree,
't Waetertje wonder speelt,
Mits 't diep van 't onder beelt,
En weer glans aen 't Hemels veruw toe lacht:
Wel wie zouw dencken dan?
Dat zoo weer krencken kan,
Tot schrick van Schipluy zijn brullende kracht.
2 Alle de baeren en ruyssende stroompjens
Die de nacht dwaelster volgen na,
Sijn soo niet gebonde aen Kintias Toompjens
Als ick wel Cloris ooghlonckjens sla gaa
Wiens soetheyt duuren kort
En door 't verstuuren wort
Mijn ziel beklempt, in een doroevige vorm
Gelijck de schepen vaak
Wel worden tot een baak,
Als 't moy weer keert, in een haestighe storm.
3 Sullen mijn suchten, en stortende traantjens, dan
Gaeren op 't laest in een vlietende meer,
Soo sal mijn gesucht inde slaepende vaentjens gaen,
Die ons dan voeren ter hellewaerts neer,
Doch eet ick reys ree vin
Bid aen uw Zee Godin,
Gunt wat aen Cloris 't geen ick heb te veel,
Want Galatees gesicht,
Hout nochtans vlamme stight,
Waeter my en haer wat vier ten deel.