Stemme: Schoonste Nimphje van het Wout.
'K Lach zieltogend' uytgestreckt,
En bedeckt
Met een wolck des doots mijn ooge.
't Scheen mijn ziele sou terstont
Vyt mijn mont
Haer vlucht drijven naer om hooge.
Wanneer Laura tot my schoot,
En aenbood'
Haere minnelijcke lippen,
Haere lippen daer de bien
Wel toevlien,
Om daer honich uyt te kippen.
Door de soeticheen, die sy
Doe aen my,
Quam door haer gekus te geven;
Voeld' ick strax dat in my weer
Daelde neer
Een nieuw en een manlijck leven.
Aldus sien w'een lamp, wiens vier
Wt was schier,
En die wy droef sagen quelen,
Soo men nieuwen oly maer
Giet in haer
Haer vlam sal strax weer bly spelen.
Hemel gunt my dat ick meer
Dus lig neer,
'k Wil wel dick dus half doot wesen,
Indien my maer soo een mont,
Komt terstont
Door haer honich te genesen.
I. de Bruyn.