Toon: Tweede Carileen. Ofte Spoeyt u voetjes treedt wat aen.
I.
Wyckt o stichter van het licht
Dat u glans verdwijn uyt myn gesicht:
Want een Zon die mijn ooch
Overkwam', is zoo klaer,
Ick 'er zie schoon de nacht is zoo naar:
Haer gelaet voor my staet
Vroech en laet, En mijn hert
Swemt in lusten, of my smert
Tege zin, van haer Min
Die zy in haer gemoedt
Tegens my heeft Eylaes gevoedt.
II.
Hooch-geachte Liefdens vreucht
Schoon ick voell' u zeer gepreese deucht
Zou mijn zin hebben lief
Daerom min mijn Godin
Om dat sy derft gulde weder Min!
Neen o wet all' te net
Ingeset: Man en will'
Niet gedwongen, Amarill'
All' mijn lust en mijn rust
Is u lust ick u lieff
Schoon my noyt u weer Min gerief.
III.
Dan Princesse van mijn Ieucht
Schept u zin in wreedt te zijn geneucht,
'k Zal mijn hert wennen gaen
Tot de smert, of u ziel
Mijn droef treuren mooghlijck wel beviel,
Smaeckt weerzins roet my noch zoet
O wat moet weerliefd zijn
Groot genoegen! daer dan wijn
Van weer min druppelt in
Ist begin dat de jeucht
Krijcht de proef van de grootste vreucht.
Uyt Liefde.