Skip to content
1645

't Amsteldams Minne-Beeckie

Anoniem

Stemme: Polophemis aende Stranden, &c. Waerom vlucht ghy Miralinde // mijn beminde Altijdt voor u Celadon. Als ick mis u ooghjes luister // is 't al duyster, Want verdweenen is mijn Son. 2 Miralint mijn ziels beminde // sal ick vinde Nimmermeer by u mijn wensch,

Sult ghy altijdt zijn afkeerigh // en begeerigh Na mijn doodt o lieve Mensch. 3 Ach! hoe dick en meenighwerven // was het sterven By my op het meest geacht, Om dat ick vondt dat u sinnen // noyt mijn minne Plaetse gaeft in u gedacht. 4 Wat al gunst ick u oyt deede // mijn gebeede Waren van u staegh versmaet, Daer uyt dat ick speur beminde // Miralinde, Dat ick van u werd' gehaet. 5 Hoe vaeck hebben d'Amstelstroomen // en de Boomen Die daer vast staen op sijn boort, Mijn soo droevich bitter klaghen // alle dagen, Als getuyghen aengehoort. 6 't Schijnt dat Tirsus roode kaecken // u vermaecken, Maer bedenckt u Harderin, Weet ghy niet wat al ghebreecken, in hem steecken, En hoe vals hy is van min. 7 Heeft hy niet de lieve Philles // en Am'rilles, Nevens u Gespel Clarint,

Om men weet niet wat verlaten // die sijn praten, Wert nu van u soo bemint. 8 Evenwel sal ick mijn trouwen // eeuwich houwen Dien ick u sweer in mijn hart, En sal u mijn gansche leven // niet begeven, Al ist mijn de grootste smart. 9 'k Hoop dat noch mijn groot ellende, u in 't ende Sal veranderen doen van sin, Dat ick noch u gunst sal erven // en verwerven 't Geene dat ick soo bemin.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
't Amsteldams Minne-Beeckie · Anoniem · Poetry Cove