Toon: Courante Monseur.
Hoe zoet is 't, als de zoete Min,
Door kusjes werd' geblust?
Nogh zoeter is de trouw,
(Door zoeter lusjes) tusschen Man en Vrouw,
Op 't eghte bed': waer kan 'er weeld'
Gevonden zijn, die meerder wellust teelt?
Als daer men ziel en merg, en been,
Door liefde, smelt, en ent, in een.
2 Zoo gaet het mijn, mijn Rosemint! uw lipjes
Die verschaffen my wel wellust, als
Ik in de knipjes van het overmals
Robijn, o heylzaam tijt-verdrijf!
Gelijk een kriele mossel hangen blijf;
Maer wat is zullek zoet, als roet,
Wanneermen 't zoetste derven moet.
3 Maer als ik in uwe open schoot, my levend'
Mach begraven; o gewenste doot!
Die my al bevend', tot de weelde nood't
Die Venus, (tot een Minneloon,)
Schonck aan d'in schoonheyt gadeloze Adoon;
Daer ik, hol over vol, in gly,
Tot ik verstik in lekkerny.