Skip to content
1645

't Amsteldams Minne-Beeckie

Anoniem

Stemme: Nu sich ondanckbaer toont mijn Herderinne.

Mocht ick ô Swaentjen eens nevens u baadde,, 'k Sou dan mijn krielende sieltje versaede,, als ghy soo lobberent swiert by de strant, en soo verdrencke mijn hevige brant

Swanelijn, Swanelijn, keer u niet af, sluyt doch u vleugeltjes wees niet te straf, swier met u dertele roeyertjes om,, en heet my vriendelijck wellekom.

II. Waer toe verheft gy u vliegende wapen, En breeckt de Golleffies door uwe vlucht: Denckt ghy niet wie u sou moogen betraepen Op vreemde stromen en scheut-vrye lucht, Swanelijn, Swanelijn, keer u niet af Sluyt doch u vleugeltjes, wees niet te straff Swier met u dertele roeyertjes om, En heet my vriendelijck wellekom.

III. Doch soo mijn bidden u wille niet dwinghe, Strooy dan een veeder in 't bevende nat, Dat die u hobbele nae my doen dringhe 'k Salse doen leeve, door u ô mijn schat Swanelijn, Swanelijn, keer u niet af, Stroop doch u vedertjes, wees niet te straff. Swier met u dertele roeyertjes om, Swaentjen u pluympjes sijn my wellekom. Besluyt. 'k Heb schoon de vedertjes van hare gonst Des sal mijn Zieltjen haer liefde bewijsen, Rijmen en singhen en toonen haer konst, Swanelijn, Swanelijn, stel u gherust. Swier met u vleugeltjes waeret u lust, Kittel u Zieltjen in faste geneucht En Swem soo heenen in vrolijcke vreucht. Veerder.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
't Amsteldams Minne-Beeckie · Anoniem · Poetry Cove