Stemme: L. Orangee.
Waer toe of ick mijn sin
In lusten vande min.
Soo licht en los vervallen laet
Op een Iuffrouw te hoogh van staet?
Wiens reden, en zeden doen vaste blijck
Dat men nau haers ghelijck
In waerden, op aerden
Soo schoon sou vinden, en daer by soo rijck.
Was ick van meerder goedt
Als wel mijn Iuffrouw doet,
Soo had ick hoop dat ick haer sou
Ver kryghen tot mijn eygen Vrouw;
Op heden, syn reden, nogh trouheyts kracht
By ryckdom niet geacht;
Haer gaven // die draven
Nae gelt na goet, na staet en hoog gheslaght.
Al hoe wel dat ick mijn
Hou van gheslacht te zijn
Soo hoogh en eel ghelijck als sy,
Maer 't komt in rijck-dom gants niet by,
Mijn sinnen, die minnen haer niet om 't goedt,
Maer uyt een trou ghemoet;
Door reden, in zeden
Haer schone jeught van jongs is opgevoedt,
Dewijl mijn Iufvrouw heeft
Al wat de werelt geeft
Dats rijckdom, wellust, staet en eer
Na wil, na wensch en na begheer
Al heeftse, en leeftse na lust daer van
Noch schorter yets wat an,
Me Vrouwe, dats trouwe
Waer in men mijns ghelijck niet vinden kan.