Skip to content
1645

't Amsteldams Minne-Beeckie

Anoniem

Stemme: Ghy heyligheytjes, &c. Het aerdtrijck en de zee, visschen inde stroomen, Het ongetemde vee, dat door de bosschen swiert, En 't tedere ghediert Betreurt mijn droeve staet, waer in ick ben ghekomen. 2. Geen Satyr op het velt in sijne lust-prieelen Ons eenigh deuntjen schenckt // en Pan dor mijn verdriet, Beweeght, vergeet sijn Liedt, Mijn Laura sit alleen om mijn verdriet te quelen.

3. De schichten die mijn borst verstoppen, en versmoren Die loos is sonder hulp, in haer bewuste stoep, Dies of ick smeeckend' roep, Sy stiert mijn klachten wegh, en stopt haer wreede ooren. 4. Haer overstaelde hart, met wreetheydt gantsch bevangen Aenschout mijn drofheyt wel, en siet het lijden aen Maer sonder acht te slaen, Keert hare preutsche tret, en volght haer oude ganghen. 5. Ach Laura onbevleckt, soo 'k onghetroost moet blijven, Doorsteeckt mijn teder hart, dan is mijn smart gedaen, En als ghy 't hebt bestaen, Laet op mijn nare Graft dees droeve veersen schrijven. 6. Hier leydt de Minnaers proef, die 't jongh-bejaerde leven Op offerde de Goon, dat vrye wil geboodt En liever sagh de doodt. Als dat het eene hart het ander sou begeven. Tengnagel.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
't Amsteldams Minne-Beeckie · Anoniem · Poetry Cove