Voys: Astrae.
Ach Herder siet,
Waer heen dus vlugtig?
Hebt ghy geen verdriet?
Dus suchtich
My te sien?
Dies ghy
Doet my
Mijn traentjes vlien.
Hoe schuw dat ghy
U thoont van 't minne
Nochtans sullen my,
Mijn sinne,
Trachtend' sien,
Steets nu
Aen u,
Mijn lee'n te bien.
't Is soete min
Die door haer stralen,
Prickt tot 't diepste in
Mijns palen,
Van mijn hert,
Waer ghy,
Door my,
Aengebeen werd.
Ach min verkeert!
Indien het winne
Niet in my beheert;
Roept sinne
Dan mijn val
Ay Goon!
Komt doon
Mijn levens tal.