Stemme: Brodroncken Venus-wicht.
Naer dien de Goddelijckheyt
V tot meedogentheyt
Noyt heeft beweecht door suchten,
Sal uyt dees bange borst
Mijn geest droevig in 't vluchten?
Een die na sterven dorst.
2 Ach! bomen, telgh en kruyt,
En groene Laure spruyt,
En ghy vercierde weyden,
Aenhoort dees droeve klacht,
Van u Herder uit scheyden,
Die om sijn lief versmacht.
3 Hoe vaeck heb ick gemaelt,
En door het Bosch gedwaelt,
Op hoop mijn schoonst te vinden,
Maer siende nergens niet,
Riep kom dieren verslinden
Een die sijn tijdt verdriet
4 En komt ick haer ontrent
Stracx sy haer van my went,
En gaet haer wijt verbergen,
Haer d'onervaarentheyt
Niet te volgen sou verghen
In sulcken eensaemheydt.
5 Maer laes, 't is alles wint,
Mijn Silvia die vint
In mijn lijden behaghe,
Sy lacht om mijn verdriet:
En sy spot met mijn plaghe,
En voor mijn trane vliet.
6 Vaert wel gekrulde vlecht,
Met strickjes vast geheght,
t'Welck mijn ziel zijn boeyend,
Vaert wel mijn oorsaecx pijn,
Van die blakerende gloeyend,
Stervens geeynt sal zijn.
7 En ghy Albastre borst
Waer op dees Minnaers Vorst
Soo cierlijck plach te spelen,
Vaert wel mijn oorsaecx pijn,
Want u stralen vervelen
En swaer benouwen mijn.
8 Adieu mijn Lammeren al
En schaepjes die in 't dal,
Aenhoort dit droef verhael,
Van u Harder vol qualen,
Nu voor de laetste mael.
't Verkeert haest.