En fin L'amour est mon vaincoeur.
De soete vreught van dese nacht, Heeft mijn minne z'iel soo langh verwacht, Dies lief u sluym'ren staeckt,
Veynst niet in slaep te zijn, ontwaekt, Mijn hert in lusjens blaekt, Tracht na 't verkrijghe, om 't geen ick swijghe, En my grilligh maeckt.
2 Soete zieltjen gunt my dit, Dat ick u maeghde-bloem nu eenmael spit, Wy twee zijn een door Godt Gevoeght, schuwt niet meer die u lot,
Nu is, u lieve slaep Wilt doch breecke en om 't geen 'k smeecke Vwe lusjens raep. 3 Hoe Lief, ick sie 't is u Maer veynsery, hoe na denckt ghy ick nu Sonder gevoelens lust, Hier legghen soud en zijn gerust, Neen doe 'k op 't bedt al sacht Setten mijn voete, u te begroete, Op een aer wijs dacht. 4 Neen 't was de meeningh niet, De minne-teelder my wel anders ried, Ia dat ick u wacker maeck, 't Geen my eerst wond ick eerst aenraeck, V oogh en mont ick soen, Ach! die sneeu-witte, ontwaeckt eer ditte Eens my meer doet doen. 5 Wie ist die mijn slaep steurt, Mijn suyvere borst door aentastingh besmeurt, Ist spoock? geen mensch soo stout
Oyt was geen spoock seker u houdt, V Bruygom Lief u kust, Wel Lief waer deure alsoo my steure, En mijn soete rust. 6 Weet ghy niet wat daer meed Een Bruygom meynt mijn ziel een Minne beed, Ey foetert hout u handt, Wat is u wil? koelingh mijns Brandt, En 't geen waerom men swiert, Tot men te vrede, al kussend mede Een soet Bruydje viert. 7 Ist u om kussen dan, Soo kust my vry, ach! mijn Lief dat en kan Niet blussen lust alleen, V lust soeckt ghy vry diep, o neen 'k Soeck maer 't geen my bekoort. Ach stil ay soete, o Lief eer 't boete Vws lust, yemants hoort. 8 't Is maer een Bruydgoms groet, Ia Lief ick voel wel wat ick lijden moet.
Mijn lief ist onghewoon 't Is waer ay rust nu, mijn verschoont, Vermoeyt van tegenweer Rust, rust mijn brave, een morgen-gave, Ick u weer vereer. J.Mol
Cookies on Poetry Cove