Stem: Nova.
Ach droom! hoe quelt ghy mijn ghedachten,
En drijft my uyt, in ongewisse klachten,
Langhst de kant,
Van het Strandt,
Om mijn I te vinden?
Woeste zee,
Dit's mijn be'e:
Laet dees Ree
Mijn verstorven Liefjes Gif op dringhen,
Dat ick hem noch na sijn doot
Mach beweenen in mijn schoot,
En om zyn kouwen Hals mijn armen wringhen.
2 O wee! o wee! ick sie de baren
Sich steyg'ren op, en flucx ten Hemel varen:
Dan verstindt // in de grondt // weer ter neder dalen.
'k Hoor de windt // staegh begint // als ontsint,
Met een naer gheruysch sijn Adam t'erhalen,
Dat de droeve Locht en zee
Drijft vol jammer, en vol wee,
En boven haer voor langh-gestelde palen.
3 Ick sie, ick sie, daer yets beweghen,
Dat sich verheft, en drijft de golven teghen
Komt vast aen // dies ick gaen // vol benauwt verlanghen:
Ick beswijck // 't is ghelijck // als een Lijck,
De storm dees' Oever aen doet pranghen:
Ach het is mijn waerde Vrient!
Hemel! 'k heb dit wel-verdient:
Dies blijf ick aen sijn Lichaem eeuwigh hanghen
Veerder.