Stemme: Seght my doch wel lieve soete Maeght.
Droeve stem, de lucht met rouw-lanck slaet,
En voeght u (als 't past) in een zoo droeve staet
Mits 't noodlot u Polexander heeft.
Sijn levens draet ghesneen, niet willend' dat hy leeft.
2 Peerle-drop vloey langhs de wanghen neer,
En plonder het haer tot reycken van 't hertseer
Dat u druckt door 't averechts gheval,
Dat sonder Cloris doodt vergeten noyt zijn sal.
3 Want noyt was op aerde beter paer,
Wiens een-ziel'ge sin, dat soo wel sloot te gaer:
Want sijn wil, mijn volle wenschingh was,
Maer 't noodlot ick vervloeck dat ons afscheyt so ras.
4 Spijt nood-lot en voor-bereyt misval,
S'en letten my noyt dat 'k hem niet volgen sal,
En dat ick schuw des hemels heldre Lamp,
En keur voor 's werelts vreught en onder-aertsche damp.
5 Want Cloris voor een wereltsche lust,
Kiest Polexander en liever is ontrust
In gequel, in knarssingh, en gesteen,
Dan vrolijck sonder hem te leven hier alleen.
Verandert in tijt.