Stemme: Alst Boxvoetjen speelt.
D'onnosel Lauraetjen om weerstaen de min,
Ontkleeden, haer leden, en baeyden haer in
Dianas kuys-badt, wiens min-hatige nat
Ysrilligh vervormd' haer lichaem enzin.
2. Ick minnend' dees Nimphje en werdend' gewaer
Dees treken, ginck smeken, voor liefdens altaer
Verkrijgend' door beed' een vonckjen waer meed',
'K ontdopen kon, 't ys trots d'afkeer van haer.
3. Dit hebbend' verkregen, verheughden mijn hert
In weelden, soo teelden, ick laes! mijne smert
'k Heb niet eens gedacht, aen d'aert noch de kracht
Vant vier, daer mijn Nimph door ondoyet wert.
4. Ach! so haest ick daer meed haer lichaem raeckt aen
Om smaecken, door 't raecken naer Venus vermaen,
Weerliefdens genot, verandert hy tot
Een beeck haer ysleen in mins-nat vergaen.
5. Daer stont ick verslagen, vol droefheyt en spijt
Mijn minnen, de sinnen vervloeckten de tijt,
Dat ick ongedult, doort gayle vyers schult,
't Bros yselijck beelt mijns Nimphe wier quijt.
6. Want nu heb ick van haer 't genot niet alleen
Het streeckjen, haers beeckjen is yeder gemeen,
Der Satyrtjens lust, en Herders dorst blust
Sy nu 'er verfrist heden menschen Veen.
Liefde is Goddelijck.