Stemme: Engelsche Fortuyn.
Geluckigh die te prijck sat eerse storf,
En proeven mocht den leckren honingh korf,
Vol dauw, vol geur van bloemen en van kruyt
Elck vliecht 'er in, en niemant wil 'er uyt.
2 Ay swijgh, die korf heeft lusten ongerief,
En waerlijck soet, en beyde leet en lief.
De milde korf staet yeder even nae,
Maer menigh terght en vercht hem met zijn schae.
3 Gebruyckt den korf, misbruyckt den Honigh niet,
Wie matigh lickt heeft onlust noch verdriet,
Maeckt Kasteleyn noch Lysbeth 't hooft niet seer.
Al quetst de Bye, de Honigh heelt het weer.
I.V.V. Slickt soetjes.