Skip to content
1645

't Amsteldams Minne-Beeckie

Anoniem

Stemme: Zien ick niet onder de bomen. 1. Als het avondt lughje daelden, Ende Son nae 't westen schoot Als mijn geesjen aessem haelden Wt het lieve avont root, Soete vreughde my bevingh, Als de Son te bedde gingh,

2. Als de Maen weer was ontloken Midden in sijn volle pracht, Daer de Sonne was ghedoken, En sijn reyse had volbracht, Koom ick aende Water kant Vande soete Zuyderstrandt,

3. Daer de Maen haer bleke stralen Op de baaren schijnen liet, Daer mijn Nimph alleen gingh dwalen Dien ick sagh, maer sy my niet Die in soeten avont koelt In de zee haer voetjes spoelt.

4. Maer mijn Nimphje heel bedroghen, (Door de drifjes van het nat) Dat al ruyschend quam ghevloghen, En tot aen haer knietjes spat, Wort gestoort, en neemt een keer. Met soo siet sy my van veer.

5. Ick, by haer aldaer ghekomen, Neem haer soetjes by der handt:

Gaende na de groene bomen Daer veel roosjes staen geplant: Daer sy inde mane schijn Vloght een rosen kransselyn.

6. 'k Hoorde haer een liedtjen quelen Dat sy soet en geestigh songh; Waer door sy mijn lust tot spelen Van dat geestigh deuntjen dwongh; Agh! wat wast een lief gespeel Sy haer stem, en ick mijn veel.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
't Amsteldams Minne-Beeckie · Anoniem · Poetry Cove