Stemme: Van Theunis.
Breghje was lest heel belust,
En geerich om te trouwen,
Sy liet haer Moertje noyt in rust,
En songh sonder op-houwen:
'k Hout met onsen Theunis, 'k hout met onsen Theunis,
Ick segh het hem nae, tot zijnder eer,
Dat hy op 't soenen niet deun is.
2 De Moer die sprack wel malle Brecht,
Wil jy ons Teunus minne?
Iae Moer: 't is sulcken reynen knecht,
Hy speelt staegh in mijn sinnen,
'k Hout met onse Teunis, &c.
3 Laestmael ginck ick door het gras
Met hem heel soetjes wandelen,
Mijn docht ick in den Hemel was,
Soo wist hy my te handelen,
Ick houdt met onse Teunis, &c.
4 Als ick denck om lonckjes soet,
Die hy schoot van ter syen:
Ick krijgh een grillingh deur mijn bloedt,
O! 'k mach de knecht soo lyen,
Ick houdt met onse Teunis, &c.
5 Al quam de grootste van het Landt
Met hooghe eede sweeren,
Dat ick sou wesen zijn eyghen Sant,
Ick sou hem niet begeeren,
Soo hou ick het met Teunus, &c.
Dus Moertje laet het mijn toch toe,
Dat ick mach Teunis krijghen:
Al maeckten jy 't my noch soo moe,
Ick wil en sal niet swijghen
Te roemen van ons Teunis, te roemen van ons Teunis,
Daer singh ick of // met groote lof,
Dat hy op 't soenen niet deun is.
Nut en schadelijck.