Skip to content
1645

't Amsteldams Minne-Beeckie

Anoniem

Stemme: Geswinde Bode van de min. Onlanghs mijn Amarillis liep 's Morghens door den douw, Wat dat ick badt, wat dat ick riep, Amarillis wouw Hooren niet, na mijn klacht Mijn verdriet hadt geen macht By haer, Voort vlucht sy weer van daer, Inde vlucht haer vlecht Aen een Boompjen heght, Mits soo staet sy stil, Ick omhels mijn Amaril. 2. Sy (met haer hayr verwert in 't groen) Kreegh van schaemt een blos; En riep wilt ghy my dienste doen? Tyter, maeck my los! Amaril! het geschiet

't Geen u wil, my gebiedt Te doen, Hier in het lieve groen, Doch eer ick het doe Laet u Tijter toe Dat hy na sijn lust Amarillis lipjes kust. 3 Want, eer sal ick u niet ontslaen. Tijter wel hoe dus, Waer in heb ick u doch misdaen? Ken ick met een kus, Met een soen, seyde sy, V voldoen, kustme vry Wel aen, En laet mijn daer me gaen: Met een kusje, neen Ben ick niet te vreen, Ghy raeckt niet van mijn Of daer moeter hondert zijn.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
't Amsteldams Minne-Beeckie · Anoniem · Poetry Cove