Op de Wijse: Van de Moore dans.
Als Bocx-voetje speelt met zijn pijpje in dal Dan zingen en springen De Satyrtjes al: De Boompjes int wilt, 't Gants Bosje dat drilt, en dreunt door het lieffelijck nageschal.
Het Riet daer wel eertijts Syringa in sat Staet levent, en bevent En schut als een bladt, Iae swiert heen en weer Gelijcken een Veer Daer 't woelende wintje maer even aen vat. Dit wilden d'Acadische Nimphen eens sien Wat wonder, dat onder Dit speelen mocht schien: Dat langes 't geboomt Het beeckjes gestroomt Haer bruysende golfjes quamen vlien. Dus quamen sy 't Bosje ten ende gegaen, En liepen ja riepen De Satyrtjes aen, Dit geyle gebroet Licht haestigh te voet En naemen de Harderinnen gevaen. Daer waren doen lacy! de Nimphen in noot, Sy lilden, en trilden
Ia sagen als doot, Sy riepen: och, och! Maer 't loose gedroch Die hebben haer poesele leden ontbloot. Terwijl dat Pan vast schatert en lacht Soo songen, en spronghen Dit Geyte-geslacht, Jae deden in 't velt Daer 't meeste gewelt: En hebben d'onnoosle Nimphjes verkracht. Dit hebben d'Herders van d'Echo gehoort, Wiens herten met smerten Soo waren verstoort: Dat yeder een Eedt Voor Iupiter deedt, Te wreecken, of alle te zijn vermoort. Dus vielen sy op de Roovertjes aen, Begonden in 't ronde Met kneppels te slaen: Met Schop en met Spa,
En riepen: Sa, sa, Hey Satyrs wat hebje ons Nimphjes gedaen. De Splittekoots namen wel haestigh de vlucht Maer lachten, en dachten Op sulcken klucht, De Herders verbaest, Die vonden wel haest Haer Liefjes, maer waren in groot gesucht. Daer wasset (och lacy!) een droevigen tijdt, Sy kinersten, en persten Haer tranen van spijt, Doch hebben uyt lust Haer Nimphjes gekust, Maer veele die waren haer Maeghdom quijt.
Cookies on Poetry Cove