Skip to content
1609

Sommighe leerachtighe geestelijcke liedekens

Anoniem

Singt met aendacht. God die der Goden Heer is spreken sal, En t'samen roepen dat gants aertsche dal Van den opganc tot den nederganc breet, 2 Wt Zyon comt God die daer is becleet met heerlijcheyt en schoonheyt hooch gepresen, Onse God comt die niet stille sal wesen. Voor hem gaet een fel verslindende vyer, Een groot onweder comt met hem tot hier. 4 Hy sal hemel end aerd aenspreken wel, End sijn volck rechten segghende, seer snel, 5 Versaemt my mijn heyligen die met v'trouwen Offeren end myn verbont onderhouwen. 6 En ghy Hemels, sulc melden overbreyt Gods, des rechters groote gherechticheyt. 7 Hoort mijn volc ic spreec u an int gemeen, Ick ben u God daer is oock anders gheen. 8 Ick sal u niet straffen om u offranden, Die ick hebbe gheeyscht van uwen handen. 9 Van u yet te nemen heb ick gheen noot, Ossen noch Bocken tzy cleyn ofte groot, 10 Want al dat vee der bosschen dat is mijn Oock de dieren die met duysenden zijn 11 Op den berghen, ja de voghelkens cleyne, En ghedierte des velts is mijn alleyne.

12 Al hongherde my ick en seyd' u niet, Want d'aertrijck is mijn met al datmen siet, 13 Meent ghy dat ick ossen vleesch eten moet Of tot dranck behoeve der bocken bloet. Neen ic: 14 maer offert dannsegging met singen End wilt u beloften doen en volbringhen. 15 Roept my aen, en ick sal u inden noot Helpen, en ghy sult mijn naem maken groot. 16 Maer God spreect de schalcken aen seer v'stoort waerom v'condicht ghy also mijn woort En neemt mijn bont in uwen boosen mont 17 Dewijl ghy mijn straffe haet in den grondt Na dat ghy ooc hebt mijn gebodt v'smaet 18 En als ghy noch een dief siet met hem gaet Dient zijt ghy ghelijck ja oock toeghedaen Van rebrekers wilt ghy u niet ontslaen, 10 Den mont opent ghy tot schanden en smaden V tonghe can niet dan lieghen en schaden. 20 Ghy sit en relt van uwen broeder quaet En met achterclap ghy hem seer belaet, 21 Dit doet ghy, en om dat ick swijghe stil, Ghy meynt dat ick u gelijck wesen wil, Maer ick sal u noch onder ooghen stellen, V sond' en u daerom straffen en quellen. 22 Och wilt doch dit mercken en wel v'staen, Ghy die God gantsch vergeet hoort dit v'maen Op dat ghy niet sonder hulp haest vergaet, 23 Die danckoffert die eert my metter daet, spreect God, en die desen wegh gaen en treden,

Sullen mijn heyl overcomen in vreden.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.