Op de wijse: Van den 129. Psalm. Van der jeucht aen, etc. Singt met aendacht. Lof heylich schepper, van allen datmen sietcol. 1. 16. uwe handen werc is niet om doorgrondenGen. 1. 1. Hemel en aerde hebt ghy gemaecktt uyt nietPsal. 33. 6. Noyt en was sulcx eenen God gevonden.4. esdr. 7. 38. 2 Ghy hebt geseyt het worde hemel fijn,Ioa. 1. 3. Gelijc dat ons Esdras dat gaet betoogen Doen is u woort een volcomen werc gezijn So dat wyt aenschouwen met onsen oogen.Rom. 1. 30. 3 De aerd' hebt ghy op t'water uytgebreyt Door uwe cracht dat sy niet en can sincken Sulck een vast fondament hebt ghy geleyt Twelc onbegrijplijc is om ons te dincken4. esdr. 6. 48. 4 Sulc eenen God en vintmen niet int lant Die ons can geven vruchtbarige tijden,Ps. 18. 32. Coudt, hette, wint en regen abundantGe. 8. 22.
Ps. 104. 14. End spijs om onse herten te verblijden. 5 Ghy spijset al Heer met uwen overvloet, ps. 136. 25. Allerley vleesch, het zy van wat nature, ps. 145. 15. Alle oogen sien op u, o Heere goet, ps. 104. 23. Dat ghy haer spijse geeft tot elcker ure. 9 Ghy hebt, o Heer, den dach verordineert Dat hem den mensch daer in soude geneeren, In sijnen arbeyt, elck een practiseert Dat hy genoech crijght om te verteeren. Ps. 104. 20. 7 Dan comt de nacht, op dat den mensche rust, Dan gaen hen roeren alle wilde dieren, Om hare spijs//op dat worde geblust Haren honger, die sy des daechs logieren, 8 De visschen, Heer, ghy ooc niet en vergeet Die daer by duysenden int water swerven, Ghy geeft haer spijs, op dat een yeder eet, Dat sy van honger niet en moeten sterven. Psa. 104. 27. 9 O wijse God hoe hebt ghyt't onderscheyt, Dat alle dinck dus heeft sijn ganc end wesen Ps. 136. 25. Dat uwen naem, end hooge majesteyt, ro. 16. 26. Moet door u wonderwercken zijn gepresen. Iu. vers 25. 10 Tis recht datmen u groote eer' toeschrijft Ghy zijt een God geene by u geleken Ps. 35. 10. ghy zijt een God, die daer ooc eewich leeft, ps. 102. 28. Vwe jaren en sullen niet ontbreken. Hebr. 1. 12. 11 De menschen leven hier een cleen termijn Syr. 40. 26. Dan moeten sy weder tot stof der eerden, Want ghy zijt aerde, sprac oock God devijn Gen. 3. 19. En moet hier naer weder tot aerde worden. Syra. 17. 8. 12 Ghy sult, o Heer, door u cracht en gewelt,
All' menschen hier naer weder doen verrijsenIoa. 5. 29. Sy sullen al voor u worden gestelt Om loon t'ontfaen, na dat sy hier beiwjsen.2. co. 5. 10. 13 Gelijc ghy, Heer, die werelt hebt verdaenSy. 17. 22. Met den Sundtvloet, om al des menschen sonden,Ge. 6. 5. Also salt ooc ten jongsten dage gaenmat. 24. 36. Die niet recht voor u en worden bevonden.Luc. 17. 26. 14 De Aerde sal branden met fel tempeest Dan sult ghy der boosheyt een eynde maken2. Pet. 3. 10. End al die u niet en hebben ghevreest Die sullen dan moeten tverderven smaken.2. tess. 1. 8.
Cookies on Poetry Cove