Na de wijse Adam ons Vader wel. Singt met aendacht. Een oorlog liedt aenhoort, Dat ick u singhen sal, V vermanende voort, Te gaen op den wech smal, Om den ghenaden tijt, Seer costelijck beseven, Versuymelijck niet quijt, Te worden in dit leven. 2 Levendich na den gheest Wedergheboren zijn, Moeten wy aldereerst,
Worden op dit termijn, Want niemant sonder dat En sal Gods rijck beerven, Willen wy in de stadt, S'vleesche lust moeten wy sterven, 3 Sterven s'vleeschs lust quaet, En verrijsen oprecht, Als een Goddelijck saet, In een goet leven slecht, So moet een Christen kint, Als sijn Vader ghepresen, Gheaert ende ghesint In alle dinghen wesen. 4 Ten mach ons baten niet, Dat wy dus zijn ghenaemt, Als van ons yet gheschiet, Anders dan het betaemt, Daerom laet ons voldoen, Onsen name ten sijne, Dat wy na dit saysoen, Niet en comen in pijne, 5 Laet ons altijt voortaen, Ghedachtich sijn, waerom Dat wy ghenaemt sijn, van Het vrye Christendom, Broeders en susters goet, Met noch namen seer schoone, Vruchtbaer wijnrancken soet, Houdt der aerden ydoone. 6 Aen u mijn vrienden lief,
Schinck ick dit liet present, Als een memory brief, Om te maken bekent, Hoe dat mijn hope staet, By u noch te vermeyden, Daer niemant door sijn daet, Oorsaeck en wert tot scheyden. 7 Nadien alle ding nu Heeft sijnen tijt, doorlijt, Daerom vermaen ick u, In hopen zijt verblijt, Wy sullen noch hier naer, Weder by een versamen, Daer gheen scheyden wert swaer Int eeuwich leven, Amen. 8 Ten laetsten en vergheet Ons niet, nadien dat ghy Van ons eensdeels wel weet, Ons goet ghemoet tot dy, Oorlof ick segh adieu, God die wil u bewaren, Tot dat wy op een nieu Weder by een vergaren.
Cookies on Poetry Cove