Skip to content
1609

Sommighe leerachtighe geestelijcke liedekens

Anoniem

Singt met aendacht. Myn hert hef ick tot u Heere, mijn hoop alleen op u staet, Behoedt my doch voor oneere, Die my wenscht mijn vyant quaet. 3 Sy werden, Heer, soot betaemt, Niet schaemroot die op u bouwen, maer sy sullen zijn beschaemt, Die de vrome hier benouwen. 4 Heer wijst my doch uwe weghen, Die ghy wilt dat ick sal gaen, Tot den selven maeckt gheneghen my, en doet my die verstaen. 5 Leert ende stiert my na u woort, In uwe waerheyt ghepresen, Ghy zijt mijn hulp dies nu voort, Wacht ick op u in dit wesen. 6 Ghedenckt Heer aen u goetheden, Stelt u voor ooghen voortaen V groote barmherticheden, Die ghy voormaels hebt ghedaen. 7 Doch vergheet de sonden swaer, mijner jonckheyt seer lichtveerdich, Ghedenckt mijns goetlijck eenpaer Tot mijn hulpe zijt volveerdich. 8 God is waerachtich end goedich Hy ist end blijft sulcx altijt, Ten weghe brengt hy sachtmoedich,

Den son daer vervallen wijt 9 Den ootmoedighen leert hy Sijn Godsalighe voetpaden, Hy toont oock sijn wesen vry Den armen menschen beladen. Pause. 10 Goetheyt end waerheyt verheven Zijn des Heeren weggen al, Voor hem die daer na sijn leven, End sijn ganghen rechten sal. 11 O Heer door uwen naem claer, Wilt my goedichlijck mijn sonden, Vergheven, want seere swaer Ende groot zijn sy bevonden. 12 Wie is hy die altijt spoedich Onsen God vreest boven al, Die weetgheleert overvloedich, Van en wegh dien hy gaen sal 13 Die sal besitten zijn goet, met stilheyt ende met vrede, Sijn zaet sal in overvloet Het lant oock besitten mede. 14 De verborghentheyt des Heeren Is den mensch gheopenbaert, Die God vreest en houdt in eeren, End sijn verbondt wel bewaert. 15 Mijn hert ende mijn ghemoedt, Op den Heer hen alleen setten Want maeckt vry mijnen voet, Wt al der Godloose netten.

Siet my aen met goeder herten Hebt doch met lijden met my, Want eensaem ende vol smerten Ben ick Heer gantsch onvry. 17 Ick werde seere benout, Daghelijcks wert grooter mijn lijden, Helpt my Heer, die u betrouwt, Wt den noot in desen tijden. 18 Mijn jammer wilt doch aenmercken, mijnen angst en noot aensiet, mijn sonden end boose wercken, Vergheeft my goetlijck om niet. 19 Siet hoe de vyanden mijn, moetwillichlijck boven maten, Die groot van ghetale zijn, my seer vyandelijck haten. 20 Voor haer list mijn ziel bewaret Verlost my, dat ick met smaet End met schand' niet sy beswaret, Want ghy zijt mijn toeverlaet. 21 Slecht, recht ben ick, my behoet, Want ick sal Heer u verwachten, 22 Israel uyt teghenspoet, Verlost oock door uwe crachten.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.